ἐνσύνθηκος
ἐνσύνθηκος, ratified by treaty
Could not find ἐνσύνθηκον in Logeion dictionaries.
ἐνσύνθηκον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἐνσύνθηκος
ἐνσύνθηκος, ον,
- ratified by treaty, φιλία App. Mith. 14.
1 vinculado mediante un tratado
(ὁ Μαρωνειτῶν δῆμος) ὑπὸ [τῆς συγκλή]του διὰ τῶν δογμάτων καὶ ἐ. καὶ ἔνσπονδος ἐκρίθη
2 sancionado mediante un tratado
φιλία
ἐν·σύνθηκος, ος, ον, ratifié, App. Mithr. 14.
Étym. ἐν, συνθήκη.
ἐνσύνθηκος, = ἔνσπονδος, φιλία, App. Mithrid. 14.