ἐνσώματος
ἐνσώματος, corporeal
ἐνσώμᾰτ-ος, ον,
- corporeal, opp. ἀσώματος, Ph. 1.43.
1 corpóreo
op. ἀσώματος
2 crist. encarnado, hecho carne de Cristo
ἡ ἐ. παρουσία τοῦ Σωτῆρος
βίος
Περὶ ἐνσωμάτου θεοῦ
tít. de una obra de Melitón
3 corporal, propio del cuerpo
οὐσία op. ἔννους y ἔμψυχος
ἁμαρτία
φύσις
ζωή
ἐν·σώματος, ος, ον [ᾰ] revêtu d’un corps, corporel, Phil. 1, 43 ; Clém. 1, 1368 Migne.
Étym. ἐν, σῶμα.
ἐνσώματος, eingekörpert, körperlich, K.S.