ἐνυβρίζω
ἐνυβρίζω, to insult
Could not find ἐνύβρισας in Logeion dictionaries.
ἐνύβρισας Verb: aorist active indicative 2nd singular of ἐνυβρίζω
- insult or mock one in a thing, τινά τινι S. Ph. 342; τινὰ ἐν κακοῖς E. El. 68; μή μου ἐνυβρίξῃς ἁγνὸν τάφον Epigr.Gr. 195 (Vaxos).
- 2 c. dat. pers., insult, γυναιξίν Plb. 10.26.3, cf. POxy. 237 vi 17 (ii A. D.); εἴς τινα D.S. 34.2.
- 3 abs., Ar. Th. 720.
- 4 in Pass., Medic., of ulcers, to be irritated, Sor. 1.120.
I
1 ultrajar, vejar, violentar c. ac. de pers.
τὸ σὸν φράσον αὖθις πάλιν μοι πρᾶγμ' ὅτῳ σ' ἐνύβρισαν
τοὺς ἀμυήτους
μή μου ἐνυβρίξῃς ἁγνὸν τάφον
τὰ ἔργα
τὸ πνεῦμα τῆς χάριτος
ὅσα ἐνύβριζον
πολλάκις ἐνυβριζόμενος
ἡ ψυχὴ ... ἐν πορνείᾳ καὶ ἀκαθαρσίᾳ ... ἐνυβρισθεῖσα
2 medic. tratar, cuidar mal en v. pas.
ἐνυβριζόμενα τὰ ἕλκη
3 afear
τὸ πρόσωπον
II intr. ser insolente, actuar con insolencia, con soberbia c. ac. de rel.
ἀλλ' οὐ μὰ τὼ θεὼ ... χαίρων ἴσως ἐνυβριεῖς λόγους τε λέξεις ἀνοσίους
ἐν τοῖς ἐμοῖς γὰρ οὐκ ἐνύβρισας κακοῖς
habla Electraὅταν εἰς τὰς ἀλλοτρίας μὴ ἐνυβρίζῃ γυναῖκας
ταῖς δὲ μὴ προχείρως συνυπακουούσαις ἐνύβριζε
se insolentaba con las mujeres que no le obedecían inmediatamenteτοῖς συνοῦσι
ἐνυβρίζοντα τῇ τύχῃ
τοῖς τῆς φύσεως νόμοις
- to insult or mock one in a thing, c. dat., Soph.; τινὰ ἐν κακοῖς Eur.