ἔντυφος Save DGE Bailly 2024 ἔντυφος -ον arrogante, orgulloso γλωσσομανία Tat.Orat.3.6, ἀγνωμοσύνη Ast.Am.Hom.7.7.3. ἔν·τυφος, ος, ον [ῠ] aveuglé d’orgueil, Tat. Or. ad Græc. 3, p. 812a. Étym. ἐν, τῦφος.