ἐπίσχω

ἐπίσχω, redupl. pres. of ἐπέχω,

• hold or direct towards, ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους Il. 17.465; νῶϊν against us, Hes. Sc. 350; [σελάννα] φάος ἐπίσχει θάλασσαν ἐπʼ ἀλμύραν Sapph. 96.9 L.-P..
• • II restrain, keep in check, ἔπισχε μένος Hes. Sc. 446; τόδε γε [τὸ δέος] οὐδὲν ἐπίσχει Th. 3.45, cf. Pl. Lg. 932e, Phlb. 45d; τὸ ἐπίσχον obstruction, Arist. Cael. 311a9: c. gen., ἐπίσχετε θυμὸν ἐνιπῆς καὶ χειρῶν Od. 20.266; τινὰ τοῦ θράσους Pl. Hp.Ma. 298a:—Med., ἐπισχόμεναι ἑανῶν πτύχας girding up, h.Cer. 176; ἐπίσχετʼ ὀργῇ χεῖρας Euphro 8.3 (dub.):—Pass., to be stopped, ἐπίσχεται τὸ τῆς κοιλίας Thphr. Sud. 20.
  • III intr., leave off, stop, wait, ἔπισχε hold! E. El. 758.
  • • 2 c. gen., cease from, τοῦ γράφειν Pl. Phdr. 257c, cf. Prm. 152b.

ἐπίσχω, (ἴσχω), = ἐπέχω, anhalten, zurückhalten, ἐπίσχετε θυμὸν ἐνιπῆς καὶ χεῖρας Od. 20.266, was freilich auch imper. aor.2 von ἐπέχω sein kann ; οὐδέν μʼ ἐπίσχει Eur. I.T. 919 ; τόδε γʼ οὐδὲν ἐπίσχει Thuc. 3.45 ; φαρμακεἷαι ἐπίσχουσι τὴν διάρρησιν Plat. Legg. XI.932e, vgl. Phil. 45d ; – hinhalten, hinlenken, auf Einen zu, τί νυ νῶϊν ἐπίσχετον ὠκέας ἵππους Hes. Sc. 350, wie Il. 17.465. – Intr., sich enthalten, ἆρʼ οὖν οὐκ ἐπίσχει τότε τοῦ γίγνεσθαι πρεσβύτερον Plat. Parm. 152b ; vgl. Phaedr. 257c ; innehalten, schweigen, Eur. El. 758.
Med. an sich halten, ἐπισχόμενος ἐξέπιε, in einem Zuge, den Atem an sich haltend, trank er aus, Plat. Phaed. 117c. Vgl. ἐπέχω.

ἐπίσχω

[ἐπ-, ἐπι- 5 11.]

• • 1

    To aim or direct a missile in an indicated direction.

    In mid.: ἐπισχόμενος βάλεν ἰῷ Od. 22.15.

  • 2

    To restrain, control, manage: ἵππους Il. 17.465.

    To withhold or restrain from.

    With genit.: θυμὸν ἐνιπῆς Od. 20.266.

ἐπίσχω (parallel form of ἐπέχω): direct to or at; ἵππους, Il. 17.465†.

ἐπίσχω strengthd. for ἐπέχω,

• • Ito hold or direct towards, Il.; τινί against one, Hes.
  • IIto restrain, withhold, check, Hes., Attic:—c. gen. to restrain from a thing, Od.
  • • 2intr. to leave off, stop, wait, Thuc.; imperat. ἔπισχε, hold, Eur.