ἐπίτριπτος
ἐπίτριπτος, rubbed down, well worn
Could not find ἐπίτριπτοι in Logeion dictionaries.
ἐπίτριπτοι feminine nominative plural, feminine vocative plural, masculine nominative plural, masculine vocative plural of ἐπίτριπτος
ἐπί-τριπτος, ον, of persons to whom one says ἐπιτριβείης (= ἄξιος τοῦ ἐπιτριβῆναι, EM 367.1),
- accursed, damned, τοὐπίτριπτον κίναδος the damned fox, S. Aj. 103 (= τὸ ἐξῶλες θηρίον, Sch.), cf. And. 1.99; ἐ. ψωμοκόλακες Sannyr. 10; οὑπίτριπτος the rogue, Ar. Pl. 275, Alex. 105, cf. Ar. Pl. 619; ὦπίτριπτε Ar. Ach. 557; rascally, ῥήτορες Luc. Tim. 37: Sup., Com.Adesp. 1348.
- 2 ἡ νῦν ἐ. καὶ κατεαγυῖα μουσική the disreputable and effeminate music of to-day, S.E. M. 6.14. (For this sense of a participial formation, cf. οὐλόμενος and ὀνήμενος.)
ἐπίτριπτος, ος, ον, usé par le frottement, d’où fig.
1 rebattu, banal, Sext. M. 6, 14 ||
2 rompu au métier, d’où rusé, en parl. du renard par allusion à Ulysse, Soph. Aj. 103 ; en parl. de pers. roué, coquin, Ar. Pl. 275, Ach. 557.
Étym. ἐπιτρίβω.
ἐπίτριπτος, abgerieben, u. wie unser »gerieben« übertr., abgefeimt, verschmitzt, mit dem Nebenbegriff nichtswürdig, verwünscht, Ar. Plut. 619 u. öfter ; Alex. bei Ath. IV.165d u. a. com.; κίναδος, von Odysseus, Soph. Aj. 103 ; Andoc. 1.99 ; ἡ ἐπ. καὶ κατεαγυῖα μουσική Sext.Emp. adv.mus. 14 ; ὁ ἀνθρώπων ἐπιτριπτότατος Luc. Tim. 46.
ἐπίτριπτος, ον
ἐπιτρίβω
- rubbed down, well worn: metaph. of persons, practised, cunning, Soph.; οὑπίτριπτος the rogue, Ar.