ἐπιτροπέω
ἐπιτροπ-έω, = foreg., dub. in Pl.Com. 265.
ἐπιτροπέω-ῶ, c. ἐπιτρέπω, Pisistrate (DL. 1, 53).
Étym. ἐπίτροπος.
ἐπιτροπέω, 1) = ἐπιτρέπω, DL. 1.53, l.d.
2) = ἐπιτροπεύω, B.A. 93, aus Plat. Phaedr., wo das Wort sich nicht findet. vgl. Lobeck zu Phryn. p. 590.
2) = ἐπιτροπεύω, B.A. 93, aus Plat. Phaedr., wo das Wort sich nicht findet. vgl. Lobeck zu Phryn. p. 590.