ἐπίτροχος

ἐπίτροχ-ος, ον,

• running easily, easily inclined, ἐπιτροχώτερον ῥέψαι Hp. Art. 14; περίπατοι ἐ. οἱ μέσοι walks which break into a run, Aret. CD 1.3; βλέφαρον οὐκ ἐ. not very mobile, Id. SD 1.7: metaph., tripping, μέλη Hld. 4.17; ῥυθμοί Aristid. Quint. 2.15; voluble, glib, στωμύλα καὶ ἐ. λαλεῖν Luc. DDeor. 11[7].3; ἐ. καὶ ἀσαφὲς φθέγγεσθαι Id. Nec. 7. Adv. -ως, φθέγγεσθαι Ael. NA 7.7.

ἐπίτροχος, = ἐπιτρόχαλος, eilig, schnell, geläufig, μέλος Hel. 4.17 ; bes. von der Aussprache, ἐπίτροχον καὶ ἀσαφὲς λαλεῖν Luc. Necyom. 7 ; D. D. 7.3 ; τεττιγῶδές τι πυκνὸν καὶ ἐπίτροχον συνάπτουσι id.
• Adv ., κόραξ ἐπιτρόχως καὶ ταχέως φθεγγόμενος Ael. H.A. 7.7.

ἐπίτροχος, ον ἐπιτρέχω

• voluble, glib, Luc.