ἐπακτικός
ἐπακτικός, leading on
Could not find ἐπακτικὸν in Logeion dictionaries.
ἐπακτικὸν masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of ἐπακτικός
ἐπακ-τικός, ή, όν,
- leading on:
- 1 in Logic, inductive, πρότασις, λόγοι, Arist. APo. 77b35, Top. 108b7, Metaph. 1078b28, Phld. Rh. 1.11 S. Adv. -κῶς, σκοπεῖν Arist. Ph. 210b8.
- 2 conducive, εἰς εὔνοιαν Hld. 4.3; stimulating, πρὸς πότον Ath. 2.52d (Sup.).
- 3 attractive, ἐν τῇ ὀσμῇ Dsc. 1.26; διὰ τὴν ἡδονήν Id. 4.83; ἀκρόασις Vett.Val. 260.26; of persons, Id. 250.22.
ἐπακτικός, ή, όν :
1 attrayant, qui engage à : πρός τι, Ath. 52d ; εἴς τι, Hld. 4, 3, à qqe ch. ||
2 qui procède par induction, p. opp. à συλλογιστικός, Arstt. An. post. 1, 12, 6 ; Top. 1, 18, 5 ||
Sup. -ώτατος, Ath. 52d.
Étym. ἐπάγω.
ἐπακτικός, ή, όν, anreizend, ἐπακτικώτατα πρὸς ποτὸν τὰ ἀμύγδαλα Ath. II.52d ; εἰς εὔνοιαν Hel. 4.3 ; λόγοι, verführerisch, doch auch induktorisch (s. ἐπαγωγή), Arist. Metaph. 12.4. Ggstz von συλλογιστικός, Top. 1.18 ; anal. post. 1.12.