ἐπάλειμμα

ἐπάλ-ειμμα [ᾰλ], ατος, τό,

• unguent, ἐκζεμάτων Dsc. 1.43.4, cf. Inscr.Prien. 112.90, al. (i B.C.), Michel 544.20 (Themisonium, ii B.C.).