ἐπαράομαι
ἐπαράομαι, to imprecate curses upon
Could not find ἐπαράσεσθαι in Logeion dictionaries.
ἐπαράσεσθαι future middle infinitive of ἐπαράομαι
ἐπᾰράομαι, Cret. part. ἐπαριόμενον Leg.Gort., Cyren. ἐπαρεώμενοι Abh.Berl.Akad. (v. infr.):—
- imprecate curses upon, Πέρσῃσι πολλὰ ἐπαρησάμενος Hdt. 3.75; ἐ. ἐξώλειαν (q. v.) ἑαυτῷ IG 1(2).10.15, Antipho 5.11, Lys. 12.10; τῶν ἱερῶν by the temples, Isoc. 4.156.
- 2 c. dat. only, curse solemnly, Pl. Lg. 931b, Jul. Or. 2.50b, Leg.Gort. 2.40, etc.
- 3 c. acc. rei only, τίνα . . τόνδʼ ἐπηράσω λόγον; what imprecation is this that thou didst utter? S. El. 388; τί ταῦτʼ ἐπήραμαι; D. 18.142: c. acc. et inf., Abh.Berl.Akad. 1925(5).23 (Cyrene).
- 4 with κατά τινος, Schwyzer 688C 7 (Chios, v B. C.).
- 5 c. acc. pers., Pl. Lg. 684d.
- 6 c. fut. inf., swear, vow, ἐ. τάδε . ., τούτῳ ξυναμυνεῖν E. IA 60; vow in addition, βοῦν προσάξειν, εἰ . . Babr. 23.7.
ἐπ·αράομαι-ῶμαι (ao. ἐπηρασάμην, pf. ἐπήραμαι) [ᾱρ] faire des imprécations : τινι, Plat. Leg. 931b, contre qqn ; τι, Soph. El. 388 ; Dém. 275, 7, prononcer qqe imprécation ; τί τινι, Hdt. 3, 75 ; Ant. 130, 34 ; Lys. 121, 4, prononcer qqe imprécation contre qqn ; avec l’inf. faire vœu, en prononçant des imprécations, de, Eur. I.A. 60 ; cf. Plut. Syll. 10 ||
➳ Ao. 2 sg. ἐπηράσω, Soph. l. c. ; pf. ἐπήραμαι, Dém. l. c. Moy. ao. part. ἐπαρησάμενος, Hdt. l. c.
1. vervloeken, een vervloeking uitspreken tegen, met dat. van pers. en acc. v.h. inw. obj.:
2. erbij zweren,
ἐπαράομαι, verwünschen, verfluchen ; τῶν ἐμπρησθέντων ἱερῶν ἐπηράσαντο, sie setzten einen Fluch darauf, εἴ τινες κινήσειαν Isocr. 4.156 ; τί οὖν ταῦτʼ ἐπήραμαι Dem. 18.142 ; τινί, Plat. Legg. XI.931b, XII.949b ; Clearch. bei Ath. XII.541c ; τινί τι, Einem Etwas anwünschen, Πέρσῃσι πολλά Her. 3.75 ; τὴν ἐξώλειαν ἑαυτῷ καὶ οἰκίᾳ τῇ ἑαυτοῦ Dem. 24.151 ; 59.10 u. A.; – λόγον, herbeiflehen, Soph. El. 388.
ἐπαράομαι
fut. -άσομαι
Ionic -ήσομαι
perf. -ήρᾱμαι
- Dep.:— to imprecate curses upon, τινι Hdt.; ἐπ. λόγον to utter an imprecation, Soph.