ἐπαπορητικός
ἐπαπορητικός, dubitative
ἐπαπορ-ητικός, ή, όν,
- dubitative: -κόν, τό, a kind of rhetorical question, Stoic. 2.61, cf. D.L. 7.68; σύνδεσμος Gal. 16.722. Adv. -κῶς Phlp. in Apo. 359.15, Eust. 1114.30.
ἐπαπορητικός, ή, όν, qui fait naître un doute, DL. 7, 68.
Étym. ἐπαπορέω.
ἐπαπορητικός, ή, όν, zweifelhaft, Sp., wie DL. 7.68 ; B.A. 1179.