ἐπαράομαι

ἐπᾰράομαι, Cret. part. ἐπαριόμενον Leg.Gort., Cyren. ἐπαρεώμενοι Abh.Berl.Akad. (v. infr.):—

• imprecate curses upon, Πέρσῃσι πολλὰ ἐπαρησάμενος Hdt. 3.75; ἐ. ἐξώλειαν (q. v.) ἑαυτῷ IG 1(2).10.15, Antipho 5.11, Lys. 12.10; τῶν ἱερῶν by the temples, Isoc. 4.156.
• • • 2 c. dat. only, curse solemnly, Pl. Lg. 931b, Jul. Or. 2.50b, Leg.Gort. 2.40, etc.
    • 3 c. acc. rei only, τίνα . . τόνδʼ ἐπηράσω λόγον; what imprecation is this that thou didst utter? S. El. 388; τί ταῦτʼ ἐπήραμαι; D. 18.142: c. acc. et inf., Abh.Berl.Akad. 1925(5).23 (Cyrene).
    • 4 with κατά τινος, Schwyzer 688C 7 (Chios, v B. C.).
    • 5 c. acc. pers., Pl. Lg. 684d.
    • 6 c. fut. inf., swear, vow, ἐ. τάδε . ., τούτῳ ξυναμυνεῖν E. IA 60; vow in addition, βοῦν προσάξειν, εἰ . . Babr. 23.7.

ἐπαράομαι, verwünschen, verfluchen ; τῶν ἐμπρησθέντων ἱερῶν ἐπηράσαντο, sie setzten einen Fluch darauf, εἴ τινες κινήσειαν Isocr. 4.156 ; τί οὖν ταῦτʼ ἐπήραμαι Dem. 18.142 ; τινί, Plat. Legg. XI.931b, XII.949b ; Clearch. bei Ath. XII.541c ; τινί τι, Einem Etwas anwünschen, Πέρσῃσι πολλά Her. 3.75 ; τὴν ἐξώλειαν ἑαυτῷ καὶ οἰκίᾳ τῇ ἑαυτοῦ Dem. 24.151 ; 59.10 u. A.; – λόγον, herbeiflehen, Soph. El. 388.

ἐπαράομαι fut. -άσομαι Ionic -ήσομαι perf. -ήρᾱμαι

• Dep.:— to imprecate curses upon, τινι Hdt.; ἐπ. λόγον to utter an imprecation, Soph.