ἐπιδέχομαι
ἐπιδέχομαι, to admit besides
Could not find ἐπιδέγμενοι in Logeion dictionaries.
ἐπιδέγμενοι aorist middle participle masculine nominative plural, aorist middle participle masculine vocative plural of ἐπιδέχομαι
ἐπιδέχομαι, Ion. etc. ἐπιδέκομαι Hdt. (v. infr.), Leg.Gort. 11.25:—
- admit besides or in addition, Hdt. 8.75.
- 2 receive besides, Men. 583.
- 3 receive, welcome, τινὰς φιλανθρώπως Plb. 21.18.3; ἐ. εἰς τὰ οἰκητήρια POxy. 281.9 (i A.D.).
- II take on oneself, undertake, πόλεμον Plb. 4.31.1; τὴν στεφανηφορίαν Inscr.Prien. 108.255 (ii B.C.), cf. POxy. 498.6 (ii A.D.), etc.: c. inf., ib. 102.7 (iv A.D.): abs., agree, admit liability, PAmh. 2.31.12 (ii B.C.).
- 2 of things, allow of, admit of, κατηγορίαν D. 10.28; λόγον Arist. Cat. 3b2; τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον ib. 6a19; ἐναντιότητα ib. 11b1; τὴν μεσότητα Id. EN 1107a8; τἀκριβές ib. 1094b25; δόξαν αἰτίας Aeschin. 1.48, cf. Hero Aut. 1.7: c. inf., ὁ χρόνος οὐκ ἐπιδέχεται μακρολογεῖν Din. 1.31.
- 3 expect, await, βαρεῖαν ἐπιδέγμενοι ἀνάγκαν B. 16.96.
- 4 accept a term as applying to, ἐπί τινος Ascl. Tact. 11.2 (v.l. ἐκδ-).
ἐπι·δέχομαι :
1 recevoir en outre, acc. Hdt. 8, 75 ; Pol. 22, 1, 3 ||
2 se charger de, prendre sur soi (une entreprise, une dépense) acc. Pol. 4, 31, 1, etc. ||
3 admettre (une accusation, une excuse, etc.) acc. Dém. 139, 1 ; Arstt. Categ. 5, 28, etc. ; avec un inf. Din. 94, 13 ||
4 admettre, comporter, impliquer, acc. Héron Aut. 244 ||
➳ Impf. ion. 3 pl. ἐπεδέκοντο, Hdt. l. c.
1. erbij opnemen:
2. toelaten, openstaan voor:
3. verwachten
ἐπιδέχομαι, (δέχομαι), ion. ἐπιδέκομαι, dazu auf-, annehmen ; Her. 8.75 ; Sp., τὰς πρεσβείας Dion.Hal. 1.63 ; τοὺς παραγενομένους φιλανθρώπως Pol. 22.1.3 ; ἐὰν τὰ μετὰ γυναικὸς ἐπιδέχηται χρήματα Men. Stob. Flor. 70.5 ; auch πόλεμον u. ä., Pol. 4.31 ; ὅτι φόρους δώσει 27.8 ; – zugeben, gestatten, erlauben, οὐκ ἐπιδέχεται ὁ χρόνος μακρολογεῖν Din. 1.36 ; τοῦτʼ ἤδη πᾶσαν ἐπιδέχεται κατηγορίαν Dem. 10.28 ; ὥστε μὴ ἐπιδέχεσθαι δόξαν αἰτίας πονηρᾶς Aesch. 1.48 ; oft Pol., auch = billigen, gutheißen, τὴν παρρησίαν τινός 33.15.6.
Strong 1926
**
2, I Mac 10:1 14:23, Si 51:26, al. ;]
1. in cl., of things, to allow of, admit of (Dem., Arist., al.). In late writers,
2. to accept besides (Polyb.), to accept; (in π. of the terms of a lease; v. ICC, on III Jo, l.c.): III Jo 9.
3. (a) to receive besides (Menand.);
(b) to receive hospitably (I Mac, Si, ll c.): III Jo 10†
ἐπιδέχομαι
Ionic -δέκομαι
fut. ξομαι
- Dep. to admit besides or in addition, Hdt.: to allow of, admit of, Lat. recipere, Dem.