ἐπικριτικός
ἐπικριτικός, adjudicatory, determinative
Could not find ἐπικριτικὰ in Logeion dictionaries.
ἐπικριτικὰ feminine accusative dual, feminine nominative dual, feminine vocative dual, neuter accusative plural, neuter nominative plural, neuter vocative plural, feminine nominative singular, feminine vocative singular of ἐπικριτικός
ἐπι-κρῐτικός, ή, όν,
- adjudicatory, determinative, τινός D.L. 9.47, A.D. Conj. 222.25.
ἐπι·κριτικός, ή, όν [ῐτ] qui peut déterminer, Dysc. Conj. 489, 1 ; d’où définitif, décisif, DL. 9, 47, 1.
Étym. dér. du suiv.
ἐπικριτικός, ή, όν, entscheidend, bestätigend, τινός, DL. 9.47.