ἐπικτείνω

ἐπικτείνω,

• kill besides or again, τὸν θανόντʼ ἐ. slay the slain anew, S. Ant. 1030; f.l. for ἔτι κτείνω, Plu. Caes. 46.

ἐπικτείνω, (κτείνω), noch dazu, zum zweiten Male töten, τίς ἀλκὴ τὸν θανόντʼ ἐπικτανεῖν Soph. Ant. 1017 ; τοὺς κειμένους νεκροὺς ἤδη καὶ τοὺς ἐπικτεινομένους Plut. Caes. 46, u. die noch dazu getötet werden.

ἐπικτείνω fut. -κτενῶ

• to kill besides or again, Soph.