ἐπικρεμάννυμι

ἐπικρεμάννῡμι and ἐπικρεμαννύω,

• hang over, ἄτην τινί Thgn. 206 codd.; κίνδυνον Plb. 2.31.7; φόβον D.S. 16.50.
• • II Pass., ἐπικρέμαμαι, aor. ἐπεκρεμάσθην, overhang, of a rock, h.Ap. 284; οἰκία ἐπικρεμαμένη τῇ ἀγορᾷ Plu. Publ. 10: metaph., hang over, threaten, θάνατος Simon. 39.3; δόλιος αἰών Pi. I. 8(7).14 (tm.); τιμωρία Th. 2.53; ἐπικρεμάμενος κίνδυνος impending danger, Id. 7.75, cf. 3.40: c. dat. pers., ἐπικρέμαθʼ ἧμιν ὄλεθρος A.R. 3.483; Ep. 3 pl. impf. ἐπεκρεμόωντο Nonn. D. 20.173.

ἐπικρεμάννυμι, [ῡ], (κρεμάννυμι), daran-, darüber-, an-, aufhängen, u. pass. ἐπικρέμαμαι, darüberhangen ; ὕπερθε πέτρη ἐπικρέμαται H.h. Apoll. 284 ; οἶκος ἐπικρεμάμενος τῇ ἀγορᾷ Plut. Popl. 10 ; gew. übertr., ἐπικρέμαται θάνατος, droht, steht bevor, Simonds. bei Plut. Consol. ad Apoll. p. 330 ; ἐπεκρέματʼ ἠμῖν ὄλεθρος Ap.Rh. 2.173 ; ὑπὸ μεγέθους τοῦ ἐπικρεμαμένου ἔτι κινδύνου, die noch drohende Gefahr, Thuc. 7.75, wie μηδὲ τοῦ ἐπικρεμασθέντος ποτὲ δεινοῦ ἀμνημονοῦντες 3.40, vgl. 2.53 ; act., Ῥωμαίοις μέγαν ἐπικρεμάσασα κίνδυνον Pol. 2.31.7 ; ähnl. Theogn. 206 οὐδὲ φίλοισιν ἄτην ἐξοπίσω παισὶν ἐπεκρέμασεν, er verhängte nicht ; Sp., ἆθλος ζωᾶς ἐπεκρέματο Antisti. 1 (VI.237).

ἐπικρεμάννυμι and -ύω fut. -κρεμάσω Attic -κρεμῶ aor1 -εκέρασα Epic inf. -κρῆσαι pass ἐπικρέμαμαι aor1 -εκρεμάσθην

• • Ito hang over, τί τινι Theogn.
  • IIPass., to overhang, of a rock, Hhymn., Plut.: —metaph. to hang over, Lat. imminere, Thuc.