ἐπίκροτος
ἐπίκροτος, trodden hard
ἐπίκροτ-ος, ον,
- beaten or trodden hard, esp. of ground, ἐν τῷ ἐπικρότῳ ἱππεύειν X. Eq.Mag. 3.14; ἐ. ποιεῖν Arist. HA 558a6: metaph., τὸ ἐ. τῶν λόγων their sonorousness, Philostr. VS 1.25.7.
ἐπί·κροτος, ος, ον :
1 frappé avec bruit, fortement battu, en parl. du sol, Xén. Hipp. 3, 14 ; Arstt. H.A. 5, 32, 2 ||
2 fig. retentissant, bruyant, Philstr. 539.
ἐπίκροτος, festgeschlagen, fest, hart, vom Boden oder Wege, ἐν τῷ ἐπικρότῳ ἱππεύειν Xen. Hipp. 3.14 ; ἐπίκροτον ποιεῖν, feststampfen, Arist. H.A. 5.33 ; Sp., auch τὸ ἐπ. τοῦ λόγου, Philostr. v.Soph. 1.7.
ἐπίκροτος
ἐπί-κροτος, ον
- trodden hard, of ground, Xen.