ἐπίκριτος

ἐπί-κρῐτος, ον,

• approved, J. BJ 3.5.5 (v.l. ἔκκριτοι).
• • II oxyt., ἐπικριτός, ή, όν, capable of determination or resolution, διαφωνία S.E. P. 1.170.