ἐπιχαίρω
ἐπιχαίρω, to rejoice over, exult over
Could not find ἐπιχαίρουσι in Logeion dictionaries.
ἐπιχαίρουσι present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of ἐπιχαίρω
ἐπιχαίρω,
- rejoice over, exult over, mostly of malignant joy, c. dat. rei, κακοῖς τοῖς τοῦδε S. Aj. 961; ἀτυχίαις τῶν πέλας Men. 673, cf. Arist. Rh. 1379b17: c. dat. pers., D. 21.134; τινὶ τεθνηκότι Plu. Eum. 2; ἐπί τινι Phld. Mort. 20: abs., Ar. Pax 1015 (anap.), D. 9.61: also in aor. 1 Med., ἐπεχήρατο A.R. 4.55:—Pass., Phld. Mort. 20.
- 2 rarely in good sense, ἐπιχαρῆναι (aor. 2 Pass.) rejoice in anotherʼs joy, Ar. Th. 314 (lyr.): c. acc., σὲ μὲν εὖ πράσσοντʼ ἐπιχαίρω S. Aj. 136 (anap.).
- 3 take pleasure in, c. dat., Hld. 6.14.
ἐπι·χαίρω (f. -χαιρήσω, ou -χαρήσομαι, ao. 2 ἐπεχάρην) se réjouir de :
1 d’ord. en mauv. part, se réjouir (du malheur d’autrui) dat. Soph. Aj. 961 ; τινὶ τεθνηκότι, Plut. Eum. 2, de la mort de qqn ; abs. Ar. Pax 1015 ; Dém. 126, 19 ||
2 rar. en b. part, se réjouir (du bonheur d’autrui) Ar. Th. 314 ; τινὰ εὖ πράσσοντ’ ἐπ. Soph. Aj. 136, se réjouir du bonheur de qqn ||
➳ Ao. moy. 3 sg. ἐπεχήρατο, A. Rh. 4, 55.
ἐπιχαίρω, (χαίρω), sich worüber freuen, σὲ μὲν εὖ πράσσοντʼ ἐπιχαίρω, wenn es dir gut geht, Soph. Aj. 136 ; ἐπιχαρῆναι Ar. Th. 314 ; gew. über Jemandes Unglück, οἱ δʼ οὖν γελώντων κἀπιχαιρόντων κακοῖς Soph. Aj. 940 ; vgl. Ar. Pax 1015 ; Men. Stob. fl. 112.1 ; τὸν δʼ ἐπιτήδειον εἶναι ταῦτα παθεῖν ἔφη καὶ ἐπέχαιρεν Dem. 9.61, 21.134. – Den aor. ἐπεχήρατο hat Ap.Rh. 4.55. – Vgl. Valcken Phoen. 1549.
ἐπιχαίρω
- 1to rejoice over, exult over, mostly of malignant joy, c. dat., Soph., Dem.; absol., Ar., etc.
- 2rarely in good sense, to rejoice in anotherʼs joy, c. acc., σὲ μὲν εὖ πράσσοντʼ ἐπιχαίρω Soph.