ἐφηγέομαι
ἐφηγέομαι, to lead to
Could not find ἐφηγοῦ in Logeion dictionaries.
ἐφηγοῦ Verb: present middle imperative 2nd singular, Verb: imperfect middle indicative 2nd singular of ἐφηγέομαι
ἐφηγ-έομαι,
- lead to a place: c. dat. pers., esp. as Att. law-term, lead the magistrate to a place where a criminal lay concealed, whom the informer durst not seize himself, D. 22.26, cf. 26.9, Poll. 8.50.
ἐφ·ηγέομαι-οῦμαι, conduire vers, particul. conduire un magistrat au lieu où se cache un coupable, pour procéder à son arrestation, avec le dat. de la pers. à laquelle on indique le coupable, Dém. 601, 20.
Étym. ἐπί, ἡγ.
ἐφηγέομαι, gegen Einen anführen, als Tmesis rechnet man hierher ὅστις σφιν ἐπὶ στίχας ἡγήσαιτο Il. 2.687. – In Athen : den Behörden einen Verbrecher so anzeigen, daß man nach Harp. ἐπάγει τὸν ἄρχοντα ἐπʼ οἰκίαν οὗ τις τούτων (ἐφʼ οὕς ἐστιν ἀπαγωγή) ἀποκρύπτεται ; Dem. 26.9, vgl. 22.26 ἔρρωσαι καὶ σαυτῷ πιστεύεις ; ἄπαγε (eine andere Art der Anzeige, s. oben). ἀσθενέστερος εἶ ; τοῖς ἄρχουσιν ἐφηγοῦ. τοῦτο ποιήσουσιν ἐκεῖνοι. φοβῇ καὶ τοῦτο ; γράφου.
ἐφηγέομαι
fut. -ήσομαι
- Dep. to lead to a place: esp. to lead the magistrate to a house where a criminal lay concealed, Dem.