ἐφεύρημα

ἐφεύρ-ημα, ατος, τό,

• = ἐφεύρεμα, Sch.D.T. p.108 H. (pl.), Sch. E. Hec. 626 (pl.).

ἐφεύρημα, τό, das dazu Erfundene, die Erfindung, B.A. 650.6 u. a.Sp.; vgl. ἐφεύρεμα u. Lobeck zu Phryn. p. 446.