ἕπω
ἕπω, to be about, be busy with
ἕπω (A),
- to be about, busy oneself with, τὸν δʼ εὗρʼ ἐν θαλάμῳ περικαλλέα τεύχεʼ ἕποντα Il. 6.321: elsewh. with Preps., in tmesi, cf. ἀμφέπω, διέπω, ἐφέπω, μεθέπω, περιέπω. (Cf. Skt. sapati ‘worship’, ‘tend’, saparyati ‘worship’, ‘honour’, Lat. sepelio ‘give funeral honoursʼ; not related to ἕπομαι.)
ἕπω (impf. εἷπον) s’attacher à, s’occuper de, soigner : τεύχεα, Il. 6, 321, s’occuper de ses armes, préparer ses armes ; avec un suj. de ch. : οὐ τόδε μεῖζον ἕπει (vulg. ἔπι) κακόν, Od. 12, 209, le danger qui fond sur nous (litt. qui s’attache à nous) en ce moment n’est pas plus grave que, etc. ||
➳ Act. seul. prés. ind. 3 sg. ἕπει, Od. 12, 209 ; part. acc. sg. ἕποντα, Il. 6, 321 ; et impf. 3 pl. épq. ἕπον, Il. 11, 483.
Étym. R. indo-europ. *sep-, s’occuper de, prendre soin de ; cf. ὅπλον, sscr. sápati « soigner, honorer », lat. sepeliō « vénérer d’une tombe » ; v. ἀμφέπω, διέπω, ἐφέπω, μεθέπω, περιέπω.
ἕπω, 1) activ., um Etwas sein, um Etwas beschäftigt sein, besorgen, behandeln, sicher nur partic. praes., τὸν δʼ εὗρʼ ἐν θαλάμῳ περικαλλέα τεύχεʼ ἕποντα Il. 6.321, er fand ihn seine Waffen besorgend ; denn in den anderen Stellen steht eine Präposition dabei, so daß man eine Tmesis annehmen kann. Δόλοπος περὶ τεύχεʼ ἕπουσιν, sie sind um die Waffen beschäftigt, kämpfen darum, 15.555 ; ἀμφʼ Ὀδυσῆα ἕπον, sie waren um den Odysseus beschäftigt, griffen ihn von allen Seiten an, 11.483, μετὰ Τυδέος υἱὸν ἕπουσα, Athene, die nach des Tydeus Sohne eilt, um ihm beizustehen, 10.516 ; τὸν δέρον ἀμφί θʼ ἕπον, und waren um ihn beschäftigt, Il. 7.316, Od. 8.61 ; vgl. die Komposita, in denen sich das impf. εἷπον, u. ohne augm. ἕπον, wie der aor. ἔσπον, inf. σπεῖν, partic. σπών findet.
2) Med. ἕπομαι, impf. εἱπόμην, ep. auch ohne augm. ἑπόμην, fut. ἕψομαι, aor. ἑσπόμην, σπέσθαι, imperat. σποῦ, ep. σπεῖο, Il. 10.285, poet. auch in den übrigen Modis ἕσπωμαι, ἑσποίμην, ἑσπέσθω, Il. 12.350, 363 (ἅμʼ ἑσπέσθω), ἑσπέσθαι (Il. 5.423 u. Od. 4.38, wo Bekker ἅμα σπέσθαι schreibt), ἑσπόμενος in Kompositis aber ἐπισπέσθαι, ἐπισπόμενος); über den Spiritus asper dieser Formen vgl. Spitzner exc. X zur Iliade ; die Form ἕσπεται, Od. 4.826, ist von Bekker mit ἔρχεται vertauscht ; Sp. haben auch Präsensform ἕσπομαι, – (lat. sequor),
folgen, mitgehen, das Geleit geben, u. bes. dem Führenden, Vorangehenden nachgehen, ὁ μὲν ἦρχʼ, ὁ δʼ ἅμʼ ἕσπετο, Il. 11.472 ; ὡς εἰπὼν ἡγεῖτʼ, ἡ δʼ ἕσπετο, oft, οὐκ ἔφασαν ἕψεσθαι ἡγεομένοισι Her. 8.2, wie auch bei Plat. τὸ μὲν γούμενον – τὸ δʼ ἑπόμενον einander gegenübersteht, Rep. VIII.564b ; vgl. οἷν ἑπόμεθα ᾗ ἂν ἄγητον Phaedr. 237b ; der gewöhnliche Ausdruck von den einem Anführer folgenden, mit ihm oder ihm nachziehenden, ihm Gehorsam leistenden Schiffsgeschwadern oder Kriegerscharen, Hom. überall. Gew. Verbindungen sind ἕπεσθαι ἅμα τινί, Il. 2.534 u. öfter ; Soph. El. 253 ; Eur. Herc.Fur. 1323 ; Her. 5.106 ; Plat. Legg. I.631c ; auch doppelt, οἵ τοι ἅμʼ αὐτῷ Ἴλιον εἰς ἅμʼ ἕποντο, Od. 11.372, vgl. 15.541 ; ohne Casus, ἅμʼ ἕπεσθαι, Hom., wie Soph. O.R. 471, Aj. 801 ; – μετά τινος, Ar. Plut. 823 ; Thuc. 7.52 ; Plat. Menex. 235b, Phil. 30c, Phaedr. 250b ; Xen. Hell. 5.2, 19 u. Sp., wie Luc. nav. 1 ; anders μετὰ κτίλον ἕσπετο μῆλα, hinterhergehen, Il. 13.492, u. ähnlich, doch mehr absolut zu fassen, μετὰ ταῦτα περὶ φιλίας ἕποιτʼ ἂν διελθεῖν, Arist. Eth. 7.1 ; μετά τινι, Il. 18.234 ; – σύν τινι, Od. 7.304, vgl. σὺν δʼ ὁ θρασὺς εἵπετʼ Ὀδυσσεύς 10.436 ; Soph. Tr. 560 ; Xen. Cyr. 5.2.13, An. 1.3.6 u. öfter ; – ἐπί τινι, Eur. Alc. 1032 ; Xen. Cyr. 5.2.1, 3.40, 5.37 u. Sp., wie DC. 75.3 ; ἐπί τινος, Od. 1.278, 2.197 ; τὸν ἕτερον ἐπὶ τοῦ ἑτέρου κατʼ οὐρὰν ἑπόμενον Ath. VII.281f ; – mit ὄπισθεν, Aesch. Pers. 962 ; Her. 1.45, 59 u. öfter ; ἕπεο προτέρω, tritt näher heran, Il. 18.383 ; – Pind. vrbdt es auch mit dem acc., N. 10.37 ; vgl. Qu.Sm. 1.341 ; αὐτὴ εἵπετο τὸ φεῦγον Luc. Asin. 51. – Auch der Ordnung od. Zeit nach folgen, οἱ πρόσθεν παρέδοσαν ἡμῖν τοῖς ἑπομένοις ἐκείνοις, die Vorfahren übergaben uns, ihren Nachkommen, Plat. Phil. 17d ; öfter Arist. ἕπεται διελθεῖν, es folgt, daß wir durchgehen, es reiht sich daran, Eth. 3.4 (s. oben). – Selten feindlich, verfolgen, nachsetzen, ohne Casus, Il. 21.256 ; τινί, 11.154, 165, 754 ; οἳ ἅμʼ ἕποντο, sie setzten auf der Ferse nach, 17.753 ; ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐτὸν ἕποντο, um ihn her gedrängt setzten sie nach, 11.474 ; θηρίοις φεύγουσιν εἵποντο διώκοντες Xen. An. 5.4.24, öfter. – Absolut, ἕπεο προτέρω, komme näher, Od. 5.91, Il. 18.387 ; – καιροῖς τοῦ πολέμου, den günstigen Zeitpunkt ergreifen, benutzen, Plut. Pomp. 17 ; – folgen können, gleichen Schritt halten, ὃς καὶ θνητὸς ἐὼν ἕπεθʼ ἵπποις ἀθανάτοισιν Il. 16.154 ; Od. 6.319 ; einzelne Glieder, ὥς τοι γούναθʼ ἕποιτο, die Beine kommen mit fort, reichen aus, Il. 4.314 ; übertr., der Rede folgen können, sie verstehen, begreifen, ἆρʼ ἕπομαί σου τῷ λόγῳ ; verstehe ich dich recht ? Plat. Prot. 319a ; Theaet. 102c ; οὐχ ἕσπου τοῖς λεχθεῖσιν Polit. 280b. – Uebertr. von Dingen, τρυφάλεια ἕσπετο χειρί, der Helm folgte der Hand, ließ sich abreißen, Il. 3.376, ähnlich ἔπαλξις ἕσπετο 12.398 ; von Brautgeschenken, die der Braut mitgegeben werden, ihr folgen, Od. 1.278, 2.197. – Dah. an Etwas haften, hangen, δουρὶ ἑπόμενος, von Einem, der am Speere steckt, Il. 12.395, übh. eng mit Etwas verbunden sein, bes. κῦδος, τιμή, Ἅτη, Ruhm folgt ihm, ist sein Anteil, Il. 4.415, 9.512, 514 ; ὄλβος, μῶμος, τιμά u. ä., Pind. P. 5.55, 1.82, N. 10.37 ; ᾧ τινι σὸν γέρας ἕσπητʼ ἀγλαόν Ol. 8.11 ; τόλμα καὶ δύναμις ἕσποιτο 9.89 ; – ἔκ τινος, z.B. ἢ οὐ γιγνώσκεις, ὅ τοι ἐκ Διὸς οὐχ ἕπετʼ ἀλκή, daß keine Abwehr von Zeus mit dir ist, dir zu Teil wird, Il. 8.140, vgl. γνοίης χʼ οἵη ἐμὴ δύναμις καὶ χεῖρες ἕπονται Od. 20.237 ; ἐκ Διὸς ἀνθρώποις ἕπεται τέκμαρ Pind. N. 11.43 ; Ζεῦ, μεγάλαι ἀρεταὶ θνατοῖς ἕπονται ἐκ σέθεν I. 3.4, werden von dir den Menschen verliehen ; νίκη ἕσπετο, Sieg wurde zu Teil, Aesch. Ag. 828, wie πειθὼ δʼ ἕποιτο καὶ τύχη πρακτήριος Suppl. 518 ; vgl. Xen. Hell. 2.4.18 νίκη ἡμῖν ἔσται ἑπομένη, wo aber ἑπομένοις.bessere Lesart ist ; Sp., wie Paus. 8.10.9. – Aus Etwas folgen, hervorgehen, entstehen, ἕπεσθαι δοκεῖ τῇ ἀχαριστίᾳ ἡ ἀναισχυντία Xen. Cyr. 1.2.7 ; τῇ ἀρετῇ τὸ σῴζεσθαι Lac. 9.2 ; ἄλλα θʼ ὅσα τῆς τοιαύτης ἐστὶ κατακοσμήσεως ἑπόμενα Plat. Polit. 271e, was sich daraus ergibt, folgt ; τῶν ἔμπροσθεν προειρημένων ἑπομένας ἀποδείξεις Rep. VI.504b ; ἢ καὶ τοῦτο τοῖς ἔμπροσθεν ἕπεται, ὅτι, oder ergibt sich, folgt aus dem Vorhergehenden, daß –, Rep. III.394e. – Dah. zu Etwas passen, einer Sache entsprechen, sich dazu schicken, ἕπεται λόγος εὐθρόνοις Κάδμοιο κούραις Pind. Ol. 2.22, Schol. ἁρμόζει, u. öfter ; τὸ πρέπον καὶ ἑπόμενον πάσῃ τῇ πολιτείᾳ τάττων Plat. Legg. VIII.835c ; vgl. I.632c ; τὰ τούτοις ἑπόμενα, was dem ähnlich ist, dergleichen, Rep. III.406d ; Sp. – Aehnlich auch Νύμφαι αἵ ῥʼ οὔτε θνητοῖς οὔτʼ ἀθανάτοισιν ἕπονται H.h. Ven. 260, die weder den Sterblichen, noch den Göttern ähnlich sind, zu ihnen gehören. – Häufig = den Anordnungen, Befehlen, Wünschen eines Andern Folge leisten, nachkommen, gehorchen, ἕπου, τὰ λῷστα τῶν παρεστώτων λέγει Aesch. Ag. 1023 ; μηνυτῆρος φραδαῖς Eum. 236 ; νόμοις Soph. frg.; ἀστένακτος αἰὲν ἑσπόμην κακοῖς, ich fügte mich ohne Klagen dem Unglück, schickte mich in das Leid, Tr. 1063 ; ἔθεσι καὶ νόμοις Plat. Legg. III.680a ; Tim. 40e.
2) Med. ἕπομαι, impf. εἱπόμην, ep. auch ohne augm. ἑπόμην, fut. ἕψομαι, aor. ἑσπόμην, σπέσθαι, imperat. σποῦ, ep. σπεῖο, Il. 10.285, poet. auch in den übrigen Modis ἕσπωμαι, ἑσποίμην, ἑσπέσθω, Il. 12.350, 363 (ἅμʼ ἑσπέσθω), ἑσπέσθαι (Il. 5.423 u. Od. 4.38, wo Bekker ἅμα σπέσθαι schreibt), ἑσπόμενος in Kompositis aber ἐπισπέσθαι, ἐπισπόμενος); über den Spiritus asper dieser Formen vgl. Spitzner exc. X zur Iliade ; die Form ἕσπεται, Od. 4.826, ist von Bekker mit ἔρχεται vertauscht ; Sp. haben auch Präsensform ἕσπομαι, – (lat. sequor),
folgen, mitgehen, das Geleit geben, u. bes. dem Führenden, Vorangehenden nachgehen, ὁ μὲν ἦρχʼ, ὁ δʼ ἅμʼ ἕσπετο, Il. 11.472 ; ὡς εἰπὼν ἡγεῖτʼ, ἡ δʼ ἕσπετο, oft, οὐκ ἔφασαν ἕψεσθαι ἡγεομένοισι Her. 8.2, wie auch bei Plat. τὸ μὲν γούμενον – τὸ δʼ ἑπόμενον einander gegenübersteht, Rep. VIII.564b ; vgl. οἷν ἑπόμεθα ᾗ ἂν ἄγητον Phaedr. 237b ; der gewöhnliche Ausdruck von den einem Anführer folgenden, mit ihm oder ihm nachziehenden, ihm Gehorsam leistenden Schiffsgeschwadern oder Kriegerscharen, Hom. überall. Gew. Verbindungen sind ἕπεσθαι ἅμα τινί, Il. 2.534 u. öfter ; Soph. El. 253 ; Eur. Herc.Fur. 1323 ; Her. 5.106 ; Plat. Legg. I.631c ; auch doppelt, οἵ τοι ἅμʼ αὐτῷ Ἴλιον εἰς ἅμʼ ἕποντο, Od. 11.372, vgl. 15.541 ; ohne Casus, ἅμʼ ἕπεσθαι, Hom., wie Soph. O.R. 471, Aj. 801 ; – μετά τινος, Ar. Plut. 823 ; Thuc. 7.52 ; Plat. Menex. 235b, Phil. 30c, Phaedr. 250b ; Xen. Hell. 5.2, 19 u. Sp., wie Luc. nav. 1 ; anders μετὰ κτίλον ἕσπετο μῆλα, hinterhergehen, Il. 13.492, u. ähnlich, doch mehr absolut zu fassen, μετὰ ταῦτα περὶ φιλίας ἕποιτʼ ἂν διελθεῖν, Arist. Eth. 7.1 ; μετά τινι, Il. 18.234 ; – σύν τινι, Od. 7.304, vgl. σὺν δʼ ὁ θρασὺς εἵπετʼ Ὀδυσσεύς 10.436 ; Soph. Tr. 560 ; Xen. Cyr. 5.2.13, An. 1.3.6 u. öfter ; – ἐπί τινι, Eur. Alc. 1032 ; Xen. Cyr. 5.2.1, 3.40, 5.37 u. Sp., wie DC. 75.3 ; ἐπί τινος, Od. 1.278, 2.197 ; τὸν ἕτερον ἐπὶ τοῦ ἑτέρου κατʼ οὐρὰν ἑπόμενον Ath. VII.281f ; – mit ὄπισθεν, Aesch. Pers. 962 ; Her. 1.45, 59 u. öfter ; ἕπεο προτέρω, tritt näher heran, Il. 18.383 ; – Pind. vrbdt es auch mit dem acc., N. 10.37 ; vgl. Qu.Sm. 1.341 ; αὐτὴ εἵπετο τὸ φεῦγον Luc. Asin. 51. – Auch der Ordnung od. Zeit nach folgen, οἱ πρόσθεν παρέδοσαν ἡμῖν τοῖς ἑπομένοις ἐκείνοις, die Vorfahren übergaben uns, ihren Nachkommen, Plat. Phil. 17d ; öfter Arist. ἕπεται διελθεῖν, es folgt, daß wir durchgehen, es reiht sich daran, Eth. 3.4 (s. oben). – Selten feindlich, verfolgen, nachsetzen, ohne Casus, Il. 21.256 ; τινί, 11.154, 165, 754 ; οἳ ἅμʼ ἕποντο, sie setzten auf der Ferse nach, 17.753 ; ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐτὸν ἕποντο, um ihn her gedrängt setzten sie nach, 11.474 ; θηρίοις φεύγουσιν εἵποντο διώκοντες Xen. An. 5.4.24, öfter. – Absolut, ἕπεο προτέρω, komme näher, Od. 5.91, Il. 18.387 ; – καιροῖς τοῦ πολέμου, den günstigen Zeitpunkt ergreifen, benutzen, Plut. Pomp. 17 ; – folgen können, gleichen Schritt halten, ὃς καὶ θνητὸς ἐὼν ἕπεθʼ ἵπποις ἀθανάτοισιν Il. 16.154 ; Od. 6.319 ; einzelne Glieder, ὥς τοι γούναθʼ ἕποιτο, die Beine kommen mit fort, reichen aus, Il. 4.314 ; übertr., der Rede folgen können, sie verstehen, begreifen, ἆρʼ ἕπομαί σου τῷ λόγῳ ; verstehe ich dich recht ? Plat. Prot. 319a ; Theaet. 102c ; οὐχ ἕσπου τοῖς λεχθεῖσιν Polit. 280b. – Uebertr. von Dingen, τρυφάλεια ἕσπετο χειρί, der Helm folgte der Hand, ließ sich abreißen, Il. 3.376, ähnlich ἔπαλξις ἕσπετο 12.398 ; von Brautgeschenken, die der Braut mitgegeben werden, ihr folgen, Od. 1.278, 2.197. – Dah. an Etwas haften, hangen, δουρὶ ἑπόμενος, von Einem, der am Speere steckt, Il. 12.395, übh. eng mit Etwas verbunden sein, bes. κῦδος, τιμή, Ἅτη, Ruhm folgt ihm, ist sein Anteil, Il. 4.415, 9.512, 514 ; ὄλβος, μῶμος, τιμά u. ä., Pind. P. 5.55, 1.82, N. 10.37 ; ᾧ τινι σὸν γέρας ἕσπητʼ ἀγλαόν Ol. 8.11 ; τόλμα καὶ δύναμις ἕσποιτο 9.89 ; – ἔκ τινος, z.B. ἢ οὐ γιγνώσκεις, ὅ τοι ἐκ Διὸς οὐχ ἕπετʼ ἀλκή, daß keine Abwehr von Zeus mit dir ist, dir zu Teil wird, Il. 8.140, vgl. γνοίης χʼ οἵη ἐμὴ δύναμις καὶ χεῖρες ἕπονται Od. 20.237 ; ἐκ Διὸς ἀνθρώποις ἕπεται τέκμαρ Pind. N. 11.43 ; Ζεῦ, μεγάλαι ἀρεταὶ θνατοῖς ἕπονται ἐκ σέθεν I. 3.4, werden von dir den Menschen verliehen ; νίκη ἕσπετο, Sieg wurde zu Teil, Aesch. Ag. 828, wie πειθὼ δʼ ἕποιτο καὶ τύχη πρακτήριος Suppl. 518 ; vgl. Xen. Hell. 2.4.18 νίκη ἡμῖν ἔσται ἑπομένη, wo aber ἑπομένοις.bessere Lesart ist ; Sp., wie Paus. 8.10.9. – Aus Etwas folgen, hervorgehen, entstehen, ἕπεσθαι δοκεῖ τῇ ἀχαριστίᾳ ἡ ἀναισχυντία Xen. Cyr. 1.2.7 ; τῇ ἀρετῇ τὸ σῴζεσθαι Lac. 9.2 ; ἄλλα θʼ ὅσα τῆς τοιαύτης ἐστὶ κατακοσμήσεως ἑπόμενα Plat. Polit. 271e, was sich daraus ergibt, folgt ; τῶν ἔμπροσθεν προειρημένων ἑπομένας ἀποδείξεις Rep. VI.504b ; ἢ καὶ τοῦτο τοῖς ἔμπροσθεν ἕπεται, ὅτι, oder ergibt sich, folgt aus dem Vorhergehenden, daß –, Rep. III.394e. – Dah. zu Etwas passen, einer Sache entsprechen, sich dazu schicken, ἕπεται λόγος εὐθρόνοις Κάδμοιο κούραις Pind. Ol. 2.22, Schol. ἁρμόζει, u. öfter ; τὸ πρέπον καὶ ἑπόμενον πάσῃ τῇ πολιτείᾳ τάττων Plat. Legg. VIII.835c ; vgl. I.632c ; τὰ τούτοις ἑπόμενα, was dem ähnlich ist, dergleichen, Rep. III.406d ; Sp. – Aehnlich auch Νύμφαι αἵ ῥʼ οὔτε θνητοῖς οὔτʼ ἀθανάτοισιν ἕπονται H.h. Ven. 260, die weder den Sterblichen, noch den Göttern ähnlich sind, zu ihnen gehören. – Häufig = den Anordnungen, Befehlen, Wünschen eines Andern Folge leisten, nachkommen, gehorchen, ἕπου, τὰ λῷστα τῶν παρεστώτων λέγει Aesch. Ag. 1023 ; μηνυτῆρος φραδαῖς Eum. 236 ; νόμοις Soph. frg.; ἀστένακτος αἰὲν ἑσπόμην κακοῖς, ich fügte mich ohne Klagen dem Unglück, schickte mich in das Leid, Tr. 1063 ; ἔθεσι καὶ νόμοις Plat. Legg. III.680a ; Tim. 40e.
ἕπω 1
[σεπ-.]
(ἀμφι-, δι-, ἐφ-, μεθ-.)
- 1
To handle, take into one’s hands, turn over: τεύχεα Il. 6.321.
- 2
With advbs.
- a
With ἀμφί.
- α
To beset: ἀ. Ὀδυσῆα Τρῶες ἕπον Il. 11.483.
- β
To busy oneself about: ἀ. βοὸς ἕπετον κρέα Il. 11.776. Cf. Il. 7.316: = Od. 19.421, Od. 8.61.
- α
- b
With ἐπί, to attend to: ἐ. ἔργον ἕποιεν Od. 14.195.
- c
With μετά, to direct, look after: μ. τυδέος υἱὸν ἕπουσαν Il. 10.516.
- d
With περί, to pull about, handle: περὶ τεύχεʼ ἕπουσιν Il. 15.555.
- a
- 1
ἕπω , ipf. ἕπον, mid. ἕπομαι, imp. ἕπεο, ἕπευ, ipf. εἱπόμην, ἑπόμην, fut. ἕψομαι, aor. ἑσπόμην, imp. σπεῖο, ἑσπέσθω, part. ἑσπόμενος: move about, be busy. — I. act., ἀμφʼ Ὀδυσῆα Τρῶες ἕπον, ‘moved around Odysseus,’ Il. 11.43; ἄλλοι δʼ ἐπὶ ἔργον ἕποιεν, ‘be busy with their work,’ Od. 14.195; trans., περικαλλέα τεύχεʼ ἕποντα, ‘occupied with,’ Il. 6.321; οὐ μὲν δὴ τόδε μεῖζον ἕπει κακόν, a greater evil that ‘approaches,’ Od. 12.209 (v. l. ἔπι).—II. mid., once like act., ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐτὸν Τρῶες ἕπονθ, ‘moved around him,’ Il. 11.474 (cf. 483); usually go along with, accompany, follow, κέκλετο θεράποντας ἅμα σπέσθαι ἑοῖ αὐτῷ, Od. 4.38; σοὶ δʼ ἄλοχον σπέσθαι, Od. 22.324; τούτου γʼ ἑσπομένοιο, ‘if he should go too,’ Il. 10.246; ἕπεο προτέρω, ‘come along in,’ Il. 18.387; ὣς εἰπὼν ἡγεῖθ, ἣ δʼ ἕσπετο, followed, Od. 1.125; also w. adverbs, μετά, σύν, ἐπί, Il. 23.133, Od. 10.436, Il. 4.63 (met.); often of things, ὅσσα ἔοικε φίλης ἐπὶ παιδὸς ἕπεσθαι, ‘go along with,’ i. e. be given as dowry, Od. 1.278; οἵη ἐμὴ δύναμις καὶ χεῖρες ἕπονται, ‘answer to’ my strength, Od. 20.237; γούνατα, Il. 4.314; in hostile sense only in Il., Il. 11.154, 165, etc.
ἕπω
- to be about, be busy with, τεύχεʼ ἕποντα busy with his armour, Il.: cf. ἀμφι-έπω, δι-έπω, ἐφ-έπω, μεθέπω, περι-έπω.