ἐπῳδικός
ἐπῳδικός, of or for an ἐπῳδός, epodic
ἐπῳδικός, ή, όν,
- of or for an ἐπῳδός II, epodic, τὰ -κά Heph. Poëm. 4.1, al. Adv. -κῶς, γεγράφθαι Id. p.62 C.
ἐπῳδικός, ή, όν, qui concerne l’épode dans le chœur, Héph. 8, 3 et 4.
Étym. ἐπῳδός.
ἐπῳδικός, ή, όν, zum ἐπῳδός gehörig, den Schlußgesang betreffend, epodisch, Hephaest. (vgl. ἐπῳδός); – κῶλον ἐπῳδικόν, ein kurzer Vers, der auf einen längern folgt, Gramm.