ἐπωθέω
ἐπωθέω, to push on, thrust in
ἐπωθ-έω,
- push on, impel, ἐπὶ ῥίον ὦσεν ἄναξ h.Ap. 382, cf. Arist. Mete. 370b23, Pr. 915a2, Arr. Tact. 16.13; ἐ. ὁρμήν Agatharch. 14; παχὺν ἐ. τῷ σιδήρῳ τὸν κοντόν dub.l. in Plu. Crass. 27.
- 2 Pass., of tumours, to be brought to a head, v.l. in Hp. Epid. 7.105.
ἐπ·ωθέω-ῶ, f. ἐπώσω, pousser sur ou contre, Arstt. Meteor. 3, 1, 4 ; Probl. 16, 8, 7 ; Plut. Crass. 27.
ἐπωθέω, (ὠθέω), dahin, dazu stoßen, drängen, ὄπισθεν Plut. Agis 19, τὸν κοντὸν εἰς τοὺς ἱππέας Crass. 27, u. a.Sp.
ἐπωθέω
fut. ήσω
- to push on, thrust in, Plut.