ἐρεθίζω
ἐρεθίζω, to rouse to anger, rouse to fight, irritate
Could not find ἠρέθισε in Logeion dictionaries.
ἠρέθισε Verb: aorist active indicative 3rd singular of ἐρεθίζω
- rouse to anger, rouse to fight, Il. 1.32; κερτομίοις ἐπέεσσι 5.419; κύνας τʼ ἄνδρας τε, of a lion, 17.658; ἐ. τοὺς Πέρσας Hdt. 3.146; φιλαύλους τʼ ἠρ. Μούσας S. Ant. 965 (lyr.); ὥσπερ σφηκιὰν ἐ. τινά Ar. Lys. 475; χεῖρον..ἐρεθίσαι γραῦν ἢ κύνα Men. 802; πὺξ ἐ. challenge to a boxing-match, Theoc. 22.2; provoke to curiosity, μητέρα σήν Od. 19.45: generally, excite, chafe, φρένας ἐ. φόβος A. Pr. 183 (lyr.); of physical irritation, Hp. Mochl. 2; βῆχες βραχέα -ουσαι causing brief irritation, Id. Aph. 4.54: metaph., ἐ. πλανάτας χοροῖσιν E. Ba. 148 (lyr.); ἐ. μάγαδιν to touch it, Telest. 4; φλόγα Hld. 8.9; τὸ φονικὸν καὶ θηριῶδες Plu. Praec. 2.822c; incite to rivalry, 2 Ep.Cor. 9.2:—Pass., to be provoked, excited, ὑπό τινος Hdt. 6.40, cf. Ar. V. 1104; ἠρεθισμένος under provocation, Men. 574; ὀργῇ χεῖρας -ισμένας Euphro 8.3; of love, τοῖς νέοισιν -ισμένος Timocl. 30; of fire, φέψαλος.. -όμενος..ῥιπίδι Ar. Ach. 669 (lyr.); αἰθὴρ -έσθω βροντῇ A. Pr. 1045 (anap.); πνεῦμα ἠρεθισμένον, of one who has run till he is out of breath, E. Med. 1119; ἕλκος ἠρεθισμένον irritated, Hp. Fract. 27, cf. 31, Plb. 1.81.6; ὀσμὴ -ισμένη Eub. 75.9; ἐπὶ τὴν ὕβριν ἠρεθίσθαι Luc. Am. 22.
- II abs., to be quarrelsome or perverse, Ph. 1.359.
[ἐρέθω.]
- 1
To irritate, provoke to anger: μή μʼ ἐρέθιζε Il. 1.32, Il. 24.560. Cf. Od. 9.494.
- 2
In milder sense, to tease, provoke, worry: Ἥρην Il. 4.5. Cf. Il. 5.419: Od. 20.374.
Absol. Od. 17.394.
- 3
To provoke to fight, try to bring to close quarters Il. 17.658.
- 4
To provoke or rouse into making disclosures Od. 19.45.
- 1
- 1provoke pass., cf. Borthwick, C. Q., 1967, 110 ἐρεθίζομαι πρὸς ἀυτὰν (I am provoked to song) fr. 140b. 14.
Strong 2042
1. to stir up, provoke (as in cl.): Col 3:21.
2. In good sense (cf. ἐρεθισμός, excitement in MGr.), to stir up, stimulate: II Co 9:2.†
- to rouse to anger, rouse to fight, irritate, Hom., Hdt., etc.: to provoke to curiosity, Od.; metaph., ἐρ. χορούς to stir them, Eur.:—Pass. to be provoked, excited, Hdt., Ar.; of fire, φέψαλος ἐρεθιζόμενος ῥιπίδι a spark kindled by the bellows, Ar.; αἰθὴρ ἐρεθιζέσθω βροντῆι Aesch.; of one who is out of breath, Eur.
-
…, καὶ τότε δὴ Κύκλωπα προσηύδων · ἀμφὶ δʼ ἑταῖροι μειλιχίοις ἐπέεσσιν ἐρήτυον ἄλλοθεν ἄλλος · σχέτλιε, τίπτʼ ἐθέλεις ἐρεθιζέμεν ἄγριον ἄνδρα ; ὃς καὶ νῦν πόντονδε βαλὼν βέλος ἤγαγε νῆα αὖτις ἐς ἤπειρον, καὶ δὴ φάμεν αὐτόθʼ ὀλέσθαι…
Homer, Odyssey
-
…γῆρας ἔπεισιν ἡμετέρῳ ἐνὶ οἴκῳ ἐν Ἄργεϊ τηλόθι πάτρης ἱστὸν ἐποιχομένην καὶ ἐμὸν λέχος ἀντιόωσαν · ἀλλʼ ἴθι μή μʼ ἐρέθιζε σαώτερος ὥς κε νέηαι. ὣς ἔφατʼ, ἔδεισεν δʼ ὃ γέρων καὶ ἐπείθετο μύθῳ · βῆ δʼ ἀκέων παρὰ…
Homer, Iliad
-
…τε ζώειν καὶ ὁρᾶν φάος ἠελίοιο. τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς · μηκέτι νῦν μʼ ἐρέθιζε γέρον · νοέω δὲ καὶ αὐτὸς Ἕκτορά τοι λῦσαι, Διόθεν δέ μοι ἄγγελος ἦλθε μήτηρ, ἥ μʼ ἔτεκεν…
Homer, Iliad
-
…αἰκείας ἐθελήσῃ. σὺ μὲν θρασύς τε καὶ πικραῖς δύαισιν οὐδὲν ἐπιχαλᾷς, ἄγαν δʼ ἐλευθεροστομεῖς. ἐμὰς δὲ φρένας ἐρέθισε διάτορος φόβος · δέδια δʼ ἀμφὶ σαῖς τύχαις, πᾷ ποτε τῶνδε πόνων χρή σε τέρμα κέλ σαντʼ ἐσιδεῖν ·…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…ἡμίσεα. τοιαῦτα πολλὰ ὁ Γράκχος εἰπὼν τούς τε πένητας καὶ ὅσοι ἄλλοι λογισμῷ μᾶλλον ἢ πόθῳ κτήσεως ἐχρῶντο, ἐρεθίσας ἐκέλευε τῷ γραμματεῖ τὸν νόμον ἀναγνῶναι. Μᾶρκος δʼ Ὀκτάουιος δήμαρχος ἕτερος, ὑπὸ τῶν κτηματικῶν διακωλύειν παρεσκευασμένος, καὶ…
Appian, The Civil Wars
-
…σφισι πότνια Ἥβη νέκταρ ἐοινοχόει · τοὶ δὲ χρυσέοις δεπάεσσι δειδέχατʼ ἀλλήλους, Τρώων πόλιν εἰσορόωντες · αὐτίκʼ ἐπειρᾶτο Κρονίδης ἐρεθιζέμεν Ἥρην κερτομίοις ἐπέεσσι παραβλήδην ἀγορεύων · δοιαὶ μὲν Μενελάῳ ἀρηγόνες εἰσὶ θεάων Ἥρη τʼ Ἀργείη καὶ Ἀλαλκομενηῒς Ἀθήνη. ἀλλʼ…
Homer, Iliad
-
…δὲ κακῶς ἐχθρὸν ὑπʼ ἐχθρῶν οὐδὲν ἀεικές. πρὸς ταῦτʼ ἐπʼ ἐμοὶ ῥιπτέσθω μὲν πυρὸς ἀμφήκης βόστρυχος, αἰθὴρ δʼ ἐρεθιζέσθω βροντῇ σφακέλῳ τʼ ἀγρίων ἀνέμων · χθόνα δʼ ἐκ πυθμένων αὐταῖς ῥίζαις πνεῦμα κραδαίνοι, κῦμα δὲ πόντου τραχεῖ ῥοθίῳ…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…ἐπέγνω μανίαις ψαύων τὸν θεὸν ἐν κερτομίοις γλώσσαις. παύεσκε μὲν γὰρ ἐνθέους γυναῖκας εὔιόν τε πῦρ, φιλαύλους τʼ ἠρέθιζε Μούσας. παρὰ δὲ κυανεᾶν πελάγει διδύμας ἁλὸς ἀκταὶ Βοσπόριαι ἠδʼ ὁ Θρῃκῶν ἄξενος Σαλμυδησσός, ἵνʼ ἀγχίπτολις Ἄρης δισσοῖσι…
Sophocles, Antigone
-
…ναιεταόντων, ἵκετο δʼ ἐς Πείραιον, ὅ μιν πρόφρων ὑπέδεκτο. μνηστῆρες δʼ ἄρα πάντες ἐς ἀλλήλους ὁρόωντες Τηλέμαχον ἐρέθιζον, ἐπὶ ξείνοις γελόωντες · ὧδε δέ τις εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων · Τηλέμαχʼ, οὔ τις σεῖο κακοξεινώτερος ἄλλος ·…
Homer, Odyssey
-
…. Συρίας δʼ ὡς λιβάνου κα πνὸν ὁ Βακχεὺς ἀνέχων πυρσώδη φλόγα πεύκας ἐκ νάρθηκος ἀίσσει δρόμῳ καὶ χοροῖσιν πλανάτας ἐρεθίζων ἰαχαῖς τʼ ἀναπάλλων, τρυφερόν ; τε ; πλόκαμον εἰς αἰθέρα ῥίπτων. ἅμα δʼ εὐάσμασι τοιάδʼ ἐπιβρέμει · Ὦ…
Euripides, Bacchae