ἐρείκω
ἐρείκω, rend
ἐρείκ-ω, A. Pers. 1060: aor. 1 imper. ἔρειξον Ar. Fr. 22, part. ἐρείξας Hp. Morb. 2.67, Nat.Mul. 32 (ἐρίξας Mul. 2.113 codd.): aor. 2 ἤρικον Il. 17.295, (δι-) Alex.Aet. 3.21 (tm.):—Med., aor. 1 ἐρειξάμην Porph. Abst. 2.6:—Pass., pf. ἐρήριγμαι (v. infr.):—
- rend, ἤρεικον χθόνα rent it with the ploughshare, Hes. Sc. 287; πέπλον ἐ. A. Pers. 1060 (lyr.): in this sense Hom. has only Pass., ἐρεικόμενος περὶ δουρί Il. 13.441.
- 2 bruise, pound, of pulse, Ar. Fr. 22, cf. Dieuch. ap. Orib. 4.6.4; κάχρυς, ζειάς, Hp. Morb. 2.67, Mul. 2.113, Superf. 34; κριθαὶ ἐρηριγμέναι Id. Nat.Mul. 103; κύαμοι ἐρηρ. Arist. HA 595b7; ἐρειχθείσης τῆς κνήκου Diocl. Fr. 140; ναῦς πρὸς ἀλλήλαισι πνοαὶ ἤρεικον shattered them, A. Ag. 655; of pain, ὀδύναι μιν ἤρικον S. Fr. 152 (lyr.).
- II intr., aor. 2 ἤρῐκον to be rent or shattered, ἤρικε..κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ Il. 17.295.
ἐρείκω (impf. ἤρεικον, f. inus., ao. ἤρειξα, ao. 2 ἤρικον [ῐ], pf. inus., pass. ao. ἠρείχθην, pf. ἐρήριγμαι)
I tr. (à tous les temps)
1 briser, déchirer, réduire en poussière : χθόνα, Hés. Sc. 287, la terre (avec le soc de la charrue) ; ναῦς, Eschl. Ag. 655, briser des navires ; πέπλον Eschl. Pers. 1060, déchirer un manteau ; au pass. être déchiré : περὶ δουρί, Il. 13, 441, être percé d’une lance ||
2 particul. réduire en farine, égruger, Hpc. 484, 52 ; Ar. fr. 88 ; au pass. Hpc. 266, 39 ; Arstt. H.A. 8, 7, 1 ||
II intr. (seul. ao. 2) au sens du pass. se briser, Il. 17, 295 ||
Moy. (part. ao. ἐρειξάμενος) m. sign. tr. ||
➳ Ao. ion. ἤριξα, Hpc. 8, 244 Littré.
Étym. cf. R. sscr. rick, égratigner, écorcher.
1. act. openscheuren,
2. intrans. them. aor. openbarsten:
ἐρείκω, perf. pass. ἐρήριγμαι, zerbrechen, zerspalten, teilen, trennen, ἐρεικόμενος περὶ δουρί, vom Speere durchbohrt, Il. 13.441 ; ἤρεικον χθόνα, sie zerschnitten die Erde mit dem Pfluge, Hes. Sc. 287 ; ναῦς γὰρ πρὸς ἀλλήλῃσιν Θρῄκιαι πνοαὶ ἤρεικον Aesch. Ag. 641 ; πέπλον δʼ ἔρεικε κολπίαν ἀκμῇ χερῶν, zerreiß das Gewand, Pers. 1060 ; δίπτυχοι γὰρ ὀδύναι μιν ἤρικον Soph. bei Schol. Pind. N. 6.85 ; Plat. stellt θραύειν, ἐρείκειν, θρύπτειν zusammen, Crat. 426e ; Sp. bes. zermahlen, zerschroten, von Hülsenfrüchten, ἔρειξε πίσους Ar. frg. 88 ; Hippocr.; pass., κριθαὶ ἐρηριγμέναι, hl.; κύαμοι ἐρηριγμένοι Arist. H.A. 8.7 ; πυρός Ath. III.114b. – Intr. steht der aor.2, ἤρικε κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ, Il. 17.295, der Helm brach, barst ; welchen aor. aber sp.D., wie Euphor., Alex. Aetol. bei Parthen. 14, auch in transitiver Bdtg brauchen.
ἐρείκω
3 sing. aor. ἤρικε Il. 17.295.
- 1
To rend Il. 13.441.
- 2
In aor., to be rent: ἤρικε κόρυς Il. 17.295.
- 1
ἐρείκω
- 1rend ταχέως δʼ ἀράβη[σε] διαλεύκων ὀστέ[ων] δοῦπος ἐ[ρ]<ε>ικομένων (supp. et corr. Lobel) fr. 169. 25.
ἐρείκω , aor. 2 ἤρικε, pass. pres. part. ἐρεικόμενος: act. (aor. 2), intr., broke, Il. 17.295; pass., ἐρεικόμενος περὶ δουρί, transfixed, Il. 13.441. (Il.)
ἐρείκω
- Ito rend, Hes., Aesch.: Pass., ἐρεικόμενος περὶ δουρί Il.
- 2to bruise, pound, shatter, Aesch.
- IIintr. only in aor2 ἤρικον, to be rent, to shiver, Il.