ἐρεθιστής
ἐρεθιστής, rebellious
ἐρεθ-ιστής, οῦ, ὁ,
- rebellious or perverse person, LXX De. 21.18, Ph. 1.359, Hsch. s.v. ἔριθος.
ἐρεθιστής, οῦ (ὁ) qui irrite, qui provoque, Spt. Deut. 21, 18.
Étym. ἐρεθίζω.
ἐρεθιστής, ὁ, der Anreizende, LXX.