ἐρεθισμός
ἐρεθισμός, irritation
ἐρεθ-ισμός, ὁ,
- irritation, Hp. Acut. 43; ἐ. κνησμώδης Thphr. Sud. 16; ῥῖγος καὶ ἐ. LXX De. 28.22, IG 12(9).1179: in pl., stimulating treatment, Hp. Aph. 1.20; -ισμοὶ πρὸς ἀφροδίσια Porph. Abst. 1.47.
- II provocation, Phld. Ir. p.54 W. (pl.), D.H. 10.33.
- 2 rebelliousness, LXX De. 31.27; perverseness, Ph. 1.359.
ἐρεθισμός, οῦ (ὁ)
I action d’exciter, d’où :
1 action d’irriter, irritation, Hpc. Acut. 391 ; particul. action d’irriter en frottant, Th. Sud. 16 ||
2 fig. provocation, DH. 10, 33 ||
3 disposition à la révolte, Spt. Deut. 31, 27 ||
II t. de méd. un stimulant, un excitant, Hpc. Aph. 1244.
Étym. ἐρεθίζω.
1. irritatie
2. stimulering
ἐρεθισμός, ὁ, das Reizen, Necken ; die Aufreizung, Dion.Hal. 10.33 ; der Reiz, Medic.