ἐρεικτός

ἐρεικ-τός, ή, όν,

• bruised, pounded, πυρός (ὥστε δύο ἐξ ἑνὸς γεγονέναι) Paus.Gr. Fr. 177: also ἐρικτά, τά, barley-broth, Hp. Mul. 2.118, Hsch., Suid.