ὑγροκέφαλος
ὑγροκέφαλος, suffering from water in the head
ὑγρο-κέφᾰλος, ον,
- suffering from water in the head, Arist. Pr. 861a17, Sor. 2.55: neut. -κέφαλον, τό (sc. πάθος), Alex.Trall. 10.
ὑγρο·κέφαλος, ος, ον [ᾰ] hydrocéphale, c. à d. dont la tête est pleine d’eau, Arstt. Probl. 1, 16, 2 ; Procl. Ptol. p. 237.
Étym. ὑ. κεφαλή.
ὑγροκέφαλος, naßköpfig, Sp. – Bes. eine gewisse Krankheit, den Wasserkopf, ὑδροκέφαλος habend, Arist. Probl. 1.16 ; Procl.