ὑγραίνω
ὑγραίνω, to wet, moisten
ὑγρ-αίνω,
- wet, moisten, X. Cyn. 5.3, Pl. R. 335d; of a river, water a country, E. Tr. 226 (lyr.), Hel. 3; βλέφαρον ὑ. δάκρυσιν ib. 673 (lyr.); πηγαῖς οὐχ ὑγραίνουσιν πόδας Id. Fr. 367:—Pass., of water, collect in pools, and of solids, to be liquefied, Arist. Mete. 382b28; opp. ξηραίνεσθαι, Id. PA 653b3, HA 557b11, etc.; τὸ ὑγρανθὲν [μέρος] the part which is liquefied, Pl. Ti. 51b.
- 2 relax the bowels, Hp. Aph. 3.17:—Pass., ib. 2.20.
ὑγραίνω (f. -ανῶ [ᾰ], ao. -ανα [ᾱ] pf. inus. ; pass. ao. ὑγράνθην, pf. inus.)
I humecter, mouiller, rendre humide, d’où :
1 mouiller, Xén. Cyn. 5, 3 ; βλέφαρον ὑγρ. δάκρυσιν, Eur. Hel. 673, mouiller sa paupière de larmes ||
2 arroser (un pays) en parl. d’une rivière, Eur. Tr. 230, Hel. 3 ||
II rendre liquide, d’où au pass. se liquéfier, Arstt. Meteor. 4, 6, 1 ; p. opp. à ξηραίνεσθαι, Arstt. P.A. 2, 7, 19, etc. ; cf. Plat. Tim. 51b ||
III amollir, relâcher (les intestins), Hpc. Aph. 1247 ; au pass. être relâché, en parl. des intestins, Hpc. Aph. 1245.
Étym. ὑγρός.
1. act. nat maken, bevochtigen:
2. med.-pass. vloeibaar worden, vochtig worden.
ὑγραίνω, naß, feucht machen, bewässern, benetzen ; vom Flusse, der ein Land bewässert, Eur. Troad. 230 ; Hel. 3 ; übertr., βλέφαρον ὑγραίνω δάκρυσιν, Hel. 679 ; ὑγρανθὲν ὕδωρ, Plat. Tim. 51b ; ὑγρανθείσης Δημήτερος, Strat. 67 (XII.225).
ὑγραίνω,
ὑγρός
- to wet, moisten, Eur., Xen.: of a river, to water a country, Eur.