ὑπερπαίω
ὑπερπαίω, to overstrike, surpass, exceed
Could not find ὑπερπεπαικότα in Logeion dictionaries.
ὑπερπεπαικότα perfect active participle neuter nominative plural, perfect active participle neuter vocative plural, perfect active participle neuter accusative plural, perfect active participle masculine accusative singular of ὑπερπαίω
ὑπερπαίω, mostly used in pf. -πέπαικα,
- overstrike, surpass, exceed, c. gen., πολὺ δʼ ὑπερπέπαικεν τούτων Ar. Ec. 1118: c. acc., τοσοῦτον ὑπερπέπαικας πλούτῳ τοὺς ἄλλους D. 50.34, cf. Plb. 14.5.14, J. Ap. 1.34, Luc. Im. 9, Aristocl. ap. Eus. PE 15.2, Hld. 7.9, Iamb. in Nic. p.32 P.; τὰ -παίοντα χρήματα Supp.Epigr. 3.509 (Thrace, iii A.D.).
ὑπερ·παίω (d’ord. au prés. et surt. au pf. ὑπερπέπαικα) l’emporter sur (litt. frapper sur) gén. Ar. Eccl. 1118 ; τινί τινα, Dém. 1217, 18, sur qqn en qqch. ; cf. Pol. 14, 5, 14 ; Luc. Im. 9, etc.
ὑπερπαίω, (παίω), überschreiten, übertreffen, τινός, Ar. Eccl. 1118 ; Ath. XII.538b ; ὑπερπέπαικας τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους πλούτῳ Dem. 50.34 ; τὸ γεγονὸς ὑπερεπεπαίκει τῇ δεινότητι πάσας τὰς προειρημένας πράξεις Pol. 14.5.14 ; Sp., wie Luc. Catapl. 27.
ὑπερπαίω
mostly in perf. -πέπαικα
- to overstrike, i. e. to surpass, exceed, c. gen., Ar.; c. acc., Dem.