ὑπερπενθέω
ὑπερπενθέω, mourn exceedingly
ὑπερπενθέω,
- mourn exceedingly, c. acc., Philostr. VS 2.1.8.
ὑπερ·πενθέω-ῶ, regretter extrêmement, Philstr. V. soph. 2, 8.
ὑπερπενθέω, übermäßig betrauern, τινά, Philostr.