ὑπερπαίω
ὑπερπαίω, to overstrike, surpass, exceed
ὑπερπαίω, mostly used in pf. -πέπαικα,
- overstrike, surpass, exceed, c. gen., πολὺ δʼ ὑπερπέπαικεν τούτων Ar. Ec. 1118: c. acc., τοσοῦτον ὑπερπέπαικας πλούτῳ τοὺς ἄλλους D. 50.34, cf. Plb. 14.5.14, J. Ap. 1.34, Luc. Im. 9, Aristocl. ap. Eus. PE 15.2, Hld. 7.9, Iamb. in Nic. p.32 P.; τὰ -παίοντα χρήματα Supp.Epigr. 3.509 (Thrace, iii A.D.).
ὑπερ·παίω (d’ord. au prés. et surt. au pf. ὑπερπέπαικα) l’emporter sur (litt. frapper sur) gén. Ar. Eccl. 1118 ; τινί τινα, Dém. 1217, 18, sur qqn en qqch. ; cf. Pol. 14, 5, 14 ; Luc. Im. 9, etc.
ὑπερπαίω, (παίω), überschreiten, übertreffen, τινός, Ar. Eccl. 1118 ; Ath. XII.538b ; ὑπερπέπαικας τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους πλούτῳ Dem. 50.34 ; τὸ γεγονὸς ὑπερεπεπαίκει τῇ δεινότητι πάσας τὰς προειρημένας πράξεις Pol. 14.5.14 ; Sp., wie Luc. Catapl. 27.
ὑπερπαίω
mostly in perf. -πέπαικα
- to overstrike, i. e. to surpass, exceed, c. gen., Ar.; c. acc., Dem.