ὑπέροχος

ὑπέροχ-ος, Ep. and Ion. ὑπείρ-, ον, (ὑπερέχω II)

• prominent, eminent, distinguished above others, c. gen., ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων Il. 6.208, 11.784: abs., ὑπείροχον εἶδος h.Hom. 12.2; οἱ ὑπέροχοι (v.l. ὑπείροχοι) τῶν ἀστῶν Hdt. 5.92.ηʹ; θῆρες ἐν πελάγεϊ ὑπέροχοι mighty, Pi. N. 3.24; ὑπέροχον σθένος A. Pr. 428 (lyr.); ὑπέροχος βία overbearing force, S. Tr. 1096 codd. (sed leg. βίᾳ); ὑ. Νίκα B. 3.5; συρικτὰν μέγʼ ὑπείροχον Theoc. 7.28; οἰωνῶν μέγʼ ὑ. ἀγγελιώτην Call. Jov. 68: Sup. ὑπεροχώτατος Pi. P. 2.38 (as a title, PMasp. 4.5 (vi A.D.)): neut. pl. ὑπείροχα as Adv., IG 12(5).678.21 (Syros, metr.).

ὑπέροχος, ep. u. ion. ὑπείροχος, hervorragend, bes. vorzüglich, ausgezeichnet, τινός, vor Einem, αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, Il. 6.208, 11.784 ; ohne Casus, H.h. 11.2 ; Her. 5.92.7 ; ὑπεροχωτάτᾳ θυγατέρι Pind. P. 2.38 ; N. 3.24 ; βία Soph. Trach. 1086 ; sp.D.

ὑπέροχος

• • a high met. εἶδος γὰρ ὑπεροχωτάτᾳ πρέπεν Οὐρανιᾶν θυγατέρι Κρόνου P. 2.38
  • b monstrous δάμασε δὲ θῆρας ἐν πελάγει ὑπερόχους (Mosch.: ὑπέροχος codd.) N. 3.24

ὑπέροχος : eminent. (Il.)

ὑπέροχος ὑπερέχω II

• prominent, eminent, distinguished above others, c. gen., Il.; absol., Hdt.; ὑπέροχος βία overbearing force, Soph.