ὑπερουράνιος
ὑπερουράνιος, above the heavens
ὑπερουράνιος [ᾰ], ον,
- above the heavens, Pl. Phdr. 247c, Poll. 1.23; θεοί Iamb. Myst. 8.7; θεός, κύκλα, Cels. ap. Origenes Cels. 6.19, 38.
ὑπερ·ουράνιος, ος, ον [ᾰ] qui est au-dessus du ciel, Plat. Phædr. 247c ; Thém. p. 8b.
Étym. ὑ. οὐρανός.
ὑπερουράνιος, überhimmlisch, Plat. Phaedr. 247c.
ὑπερουράνιος
ὑπερ-ουράνιος, ον,
- above the heavens, Plat.