ὑστέρα
ὑστέρα, the womb
ὑστέρα, Ion. ὑστέρη, ἡ,
- womb, Hp. VM 22, Aph. 5.22, Arist. HA 493a25, Thphr. HP 9.13.3, Sor. 1.2, etc.; freq. in pl. ὑστέραι, Ion. gen. -έων, Hdt. 4.109, Hp. Coac. 515, Pl. Ti. 91c:—with a play on the Adj. ὑστέρα (the second woman), Ath. 13.585d.
- 2 ovary of animals, Arist. GA 720a26, HA 511a22; of birds, ib. 564b21; reptiles, ib. 508a13; fishes, ib. 566a7. (Lit. the upper or protruding part, Skt. úttaras ‘upper’, Comp. of úd ‘upwardsʼ; so also Skt. udáram ‘bellyʼ; cf. ὕστρος· γαστήρ, Hsch.; or perh. ἡ ὑ. (sc. μήτρα or δελφύς) the back part.)
ὑστέρα, ας (ἡ) matrice, Hpc. V. med. 18 ; Aph. 1253 ; Arstt. H.A. 1, 13, 3 ; etc. ; au plur. Hdt. 4, 109 ; Hpc. Coac. 204 ; Plat. Tim. 91b ; avec jeu de mots sur ὑστέρα, fém. de ὕστερος, Ath. 586d ||
➳ Ion. ὑστέρη, Hpc. ll. cc.
Étym. litt. fém. de ὕστερος, extérieur, saillant, d’où ventre ; cf. une relat. d’idées analogue pour τὰ ἔντερα ; cf. lat. uterus, sscr. udára, ventre.
2. ὑστέρα -ας, ἡ, Ion. ὑστέρη [ὕστερος] baarmoeder, uterus.
ὑστέρα, ἡ, ion. ὑστέρη, die Gebärmutter, Her. 4.109, eigtl. fem. von ὕστερος, das letzte oder unterste Eingeweide im Leibe des Weibes ; nach Andern von ὕστερος = γαστήρ, uterus, Plat. Tim. 91b.
ὑστέρα, Ionic ὑστέρη, ἡ,
- the womb, mostly in pl. ὑστέραι, etc. deriv. uncertain