ῥυπάω
ῥυπάω, to be foul, filthy, dirty
Could not find ῥυπῶντα in Logeion dictionaries.
ῥυπῶντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of ῥυπάω
ῥυπ-άω, Ep. ῥῠπόω,
- to be filthy, slovenly, μάλα περ ῥυπόωντα καθῆραι Od. 6.87; ῥωγαλέα, ῥυπόωντα 13.435; ἦ ὅτι δὴ ῥυπόω 19.72; νῦν δʼ ὅττι ῥυπόω 23.115; ῥυπόωντα δὲ ἕστα χιτῶνα 24.227; ῥυπῶντα, κυφόν, ἄφλιον Ar. Pl. 266; of the habits of Spartans and philosophers, ἐρρύπων, ἐσωκράτων Ar. Av. 1282; τοὺς Πυθαγοριστὰς . . ῥυπᾶν ἑκόντας Aristopho 9.2, cf. Luc. Nec. 4; τὰ ῥυπῶντα τῶν τραυμάτων Ael. NA 14.4.
- II Pass., to be filled with wax, of the ear, prob. in S. Fr. 858.
ῥυπάω [ῠ] (act. seul. prés. épq. ῥυπόω, et impf. ἐρρύπων) être sale, malpropre ||
➳ Act. prés. épq. ῥυπόω, Od. 6, 87 ; 19, 72 ; 23, 115 ; impf. ἐρρύπων, Ar. Av. 1282 (ῥύπος 1).
ῥυπάω, schmutzig sein, beschmutzt sein ; μάλα περ ῥυπόωντα (gedehnt für ῥυπῶντα) καθῆραι, Od. 6.87, wie 13.435, 24.227 ; u. so auch ῥυπόω aus ῥυπῶ gedehnt, 23.115 (s. ῥυπόω); ἐρρύπων, Ar. Av. 1282, u. öfter ; Aristophon bei Ath. IV.161e u. in später Prosa, wie Luc. vit.auct. 7 fugit. 33.
†ῥυπάω
[ῥύπα.]
Acc. sing. masc. pres. pple. ῥυπόωντα Od. 24.227.
Acc. pl. neut. ῥυπόωντα Od. 6.87, Od. 13.435.
Nom. pl. neut. pf. pple. pass. ῥερυπωμένα Od. 6.59.
To be dirty or squalid : ῥυπόωντα ἕστο χιτῶνα Od. 24.227. Cf. Od. 6.87, Od. 13.435.
So in pf. pass. : εἵματα, τά μοι ῥερυπωμένα κεῖται Od. 6.59.
ῥυπάω , ῥυπόω, part. ῥυπόωντα: be dirty, soiled.
ῥυπάω
ῥύπος
- to be foul, filthy, dirty, Od.; imperf. ἐρρύπων, Ar.