ῥυπαρογράφος
ῥυπαρογράφος, painting sordid subjects
ῥῠπᾰρο-γράφος [γρᾰ], ον,
- painting sordid subjects, Plin. HN 35.112; cf. ῥωπογράφος.
ῥυπαρο·γράφος, ου (ὁ) [ῠᾰᾰ] peintre de menus objets ou d’objets de nature morte, Plin. H.N. 35, 10, 37.
Étym. ῥυπαρός, γράφω.
ῥυπαρογράφος, schmutzige Gegenstände malend, Schmutzmaler, auch ῥυπογράφος geschrieben, wie Plin. H.N. 35.37, wo ῥωπογράφος, rhopographus, richtiger zu lesen ist, s. unten.