Caepio
-
…fuit. Scribebat tamen orationes, quas alii dicerent ; ut Q. Metello F ., ut Q. Caepioni, ut Q. Pompeio Rufo, quamquam is etiam ipse scripsit eas, quibus pro se est usus ,…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…prima quaestio et disceptatio extrema est. in illis autem, ubi ita dicitur Non minuit maiestatem quod egit de Caepione turbulentius ; populi enim dolor iustus vim tum illam excitavit, non tribuni actio ; maiestas autem, quoniam est…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…, prudentia ipsa hoc videt, non omnis bonos esse etiam beatos, multaque de M. Atilio Q. Caepione M. Aquilio recordatur, beatamque vitam, si imaginibus potius uti quam rebus ipsis placet, conantem ire in…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…eiCicero libros de finibus despondit cf. praefat. p. XII scripsit librum de virtute sq. nominatur etiam Caepio ; adoptatus enimtestamento videtur a matrissuae fratre Q. Servilio Caepione D. iunius Silanus Iuppiter Karthago Lacedaemonii C .…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…sumat, frumentumque imperet operamque det ut cum suis copiis quam proxime Italiam sit ; cumque ex litteris Q. Caepionis Bruti pro consule intellectum sit, Q. Hortensi pro consule opera et virtute vehementer rem publicam adiutam omniaque eius…
Cicero, Philippicae
-
…Luculli pueri, et eius, cuius filius fuit M. IuniusBrutus, Caesaris interfector ; quod hoc loco hic Caepio pro avunculo dicitur avuspueri Luculli, Ciceronis lapsus memoriae videtur. nequeenim de avo, qui fuit M. Livii…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…lugebant suos, oratione refricabam et animos equitum Romanorum, apud quos tum iudices causa agebatur, ad Q. Caepionis odium, ; a ; quo erant ipsi propter iudicia abalienati, renovabam. Quod ubi sensi me…
Cicero, de Oratore
-
…cuncta Graecia et legiones, exercitus, equitatus in consulum, senatus populique Romani potestate sint, id Q. Caepionem Brutum pro consule bene et e re publica pro sua maiorumque suorum dignitate consuetudineque rei publicae bene gerendae fecisse ;…
Cicero, Philippicae
-
…, quae minime praeceptis artium sunt perpolitae, omnis est a me illa causa tractata, ut et acerrimus in Caepionis invidia renovanda et in meis moribus erga meos necessarios declarandis mansuetissimus viderer ita magis adfectis animis iudicum quam doctis ,…
Cicero, de Oratore
-
…, Q. Hortensi pro consule opera et virtute vehementer rem publicam adiutam omniaque eius consilia cum consiliis Q. Caepionis Bruti pro consule coniuncta fuisse, eamque rem magno usui rei publicae fuisse, Q. Hortensium pro consule recte…
Cicero, Philippicae
A Roman consul, B.C. 106, sent into Gallia Narbonensis to oppose the Cimbri, by whom, in 105, he was defeated, together with the consul, Cn. Mallius or Manlius. Eighty thousand soldiers and forty thousand camp-followers are said to have perished. Caepio survived the battle, but ten years afterwards (B.C. 95) he was brought to trial by the tribune C. Norbanus, on account of his misconduct in this war. He was condemned and cast into prison, where, according to one account, he died; but it was more generally stated that he escaped from prison and lived in exile at Smyrna.