caerimonia
caerimonia, a religious usage, sacred rite, religious ceremony
- I Lit.
- A Objectively, sacredness, sanctity (in this sense rare, and only in sing.): sanctitas regum, et caerimonia deorum. Caes. ap. Suet. Caes. 6: legationis. Cic. Rosc. Am. 39, 113; Tac. A. 4, 64 fin.: 3, 61: loci, id. ib. 14, 22 fin.—
- B Subjectively, a holy dread, awe, reverence, veneration of the Deity (external; while religio has regard both to internal and external reverence for God; rare except in sing.). Cic. Inv. 2, 22, 66; id. Verr. 2, 5, 14, § 36; id. Leg. 2, 22, 55; 2, 53, 161: sacra summā religione caerimoniāque conficere. id. Balb. 24, 55: so id. Har. Resp. 10, 21; 17, 37: Nep. Them. 8, 4; Liv. 29, 18, 2; 40, 4, 9; Gell. 4, 9, 9; Tac. A. 4, 55; esse in magnā caerimoniā. to be held in great veneration, Plin. 6, 27, 31, § 135; also plur.: habere aliquid in caerimoniis. id. 37, 7, 28, § 100.—
- II Meton. (abstr. pro concr.), a religious usage, a sacred rite, religious ceremony (while ritus designates both religious and profane rites: so esp. freq. in the histt. and mostly in plur.): Ceres et Libera. quarum sacra... longe maximis atque occultissimis caerimoniis continentur. Cic. Verr. 2, 5, 72, § 187: religiones vero caerimoniaeque omnium sacrorum fanorumque violatae. id. ib. 2, 1, 3, § 7: in sacerdotio caerimoniisque diligentissimus. id. Rab. Perd. 10, 27: sepulcrorum, id. Tusc. 1, 12, 27: caelestes. Liv. 1, 20, 4 and 7: polluere. id. 6, 41, 9; Tac. H. 1, 2; Suet. Caes. 74: fetiales. Liv. 9, 11, 8: auspiciaque, id. 22, 9, 7; Flor. 1, 2, 2: novae, Tac. A. 1, 54: vetustissimae. id. ib. 1, 62: deorum, id. ib. 3, 60; 16, 28; publicae, id. H. 2, 91; Suet. Caes. 6: antiquae. id. Aug. 31: peregrinae, veteres ac praeceptae, id. ib. 93: externae, id. Tib. 36. —In sing.: collatis militaribus signis, quo more eorum gravissima caerimonia continetur, Caes. B. G. 7, 2; Suet. Aug. 94 med.
procerum frondentis pini stipitem vetitis paganorum caeremoniis deputatum
spurcas delubris caeremonias exhibentes
cerimonia vel orgia G[raece ],gelddagas, pat sind halige ; ‥ festivitas ‥ vel ceremonia,freolsdæg
cerimonias,onsægdnessa , ‥ ceremonias,gescrifu, domas
de sanguine buculae rufae juxta ritum caeremoniarum in holocaustum concrematae
~iarum paschalium sollemnitate(
observa custodias Domini Dei tui ut ambules in viis ejus et custodias ceremonias ejus et precepta ejus(
S. archiepiscopus †Alciciberensis [l. Antibarensis ] ‥ consecravit ‥ J. G. ‥ in episcopum Norwyc’, presentibus ‥ uno ex subdiaconis pape et magistro ceremoniarum sacri palacii domini nostri
caputia sic tegant capita singulorum canonicorum ut neque ab aliis videri neque ipsi alios videre possint juxta ceremonias dictae religionis
➳ n. cærimonium et pl. cærimonia, ōrum, Fort. Mart. 3, 53 ; CIL 11, 3933 || orth. cerem-, décadence.
- 1. verering, eerbied (iems. en voor iem.: gen.) [deorum]; ➤ summa religione caerimoniāque sacra conficere de offers met de grootste nauwgezetheid en eerbied uitvoeren;
- 2. heiligheid, eerbiedwaardigheid;
- 3. feest(elijkheid), ceremonie (meestal plur.) [publicae].
Cereris sacra. Supplem. Antiquarii.
- 1 CER-, a religious usage, sacred rite, religious ceremony: maximae: legationis caerimoniam polluere: ludos cum caerimoniā facere: caelestes, L.: eorum gravissima, Cs.: libri caerimoniarum, the ritual, Ta.— Meton., a holy dread, awe, reverence, veneration(expressed in forms): sacra summā caerimoniā conficere.—Sacredness, sanctity: legationis.
-
…quod Pessinuntem per scelus a te violatum et sacerdote sacrisque spoliatum reciperavit, ut in pristina religione servaret, quod caerimonias ab omni vetustate acceptas a Brogitaro pollui non sinit, mavultque generum suum munere tuo quam illud fanum antiquitate religionis…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…poenas adfinitatis impurissimae sustineret sed ut revertar ad ius publicum dedicandi, quod ipsi pontifices semper non solum ad suas caerimonias sed etiam ad populi iussa adcommodaverunt, habetis in commentariis vestris C. Cassium censorem de signo Concordiae dedicando ad…
Cicero, de Domo sua
-
…nunc sum designatus aedilis ; habeo rationem quid a populo Romano acceperim ; mihi ludos sanctissimos maxima cum cura et caerimonia Cereri, libero, Liberaeque faciundos, mihi Floram matrem populo plebique Romanae ludorum celebritate placandam, mihi ludos antiquissimos…
Cicero, in Verrem
-
…futurum est L. Flaccum, hominem cum semper in re publica, tum in magistratibus gerendis, in sacerdotio caerimoniisque quibus praeerat diligentissimum, nefarii sceleris ac parricidi mortuum condemnabimus adiungemus ad hanc labem ignominiamque mortis etiam C. Mari…
Cicero, pro Rabirio Perduellionis Reo
-
…vicissitudines rerum atque ordines movent neque, id quod maximum est, maiorum nostrorum sapientia, qui sacra, qui caerimonias, qui auspicia et ipsi sanctissime coluerunt et nobis suis posteris prodiderunt. est, est illa vis profecto ,…
Cicero, pro Milone
-
…et pontificem ; quod eo credo valebat, ut opiniones, quas a maioribus accepimus de dis immortalibus, sacra caerimonias religionesque defenderem. ego vero eas defendam semper semperque defendi, nec me ex ea opinione, quam a maioribus…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…Rullum qui temptavit, ut opinor, patientiam vestram, cum se nobilem esse diceret. Domitius, quod per caerimonias populi fieri non poterat, ratione adsecutus est, ut id, quoad posset, quoad fas esset, quoad…
Cicero, de Lege Agraria
-
…sic deleri hominem, ut funditus interiret ; idque cum multis aliis rebus, tum e pontificio iure et e caerimoniis sepulcrorum intellegi licet, quas maxumis ingeniis praediti nec tanta cura coluissent nec violatas tam inexpiabili religione sanxissent, nisi…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…in re tanta quae publice gesta atque commissa sit qui non neglegentia privatum aliquod commodum laeserit sed perfidia legationis ipsius caerimoniam polluerit maculaque adfecerit, qua is tandem poena adficietur aut quo iudicio damnabitur si hanc ei rem privatim Sex .…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…sciens quod nefas esset, lumina amisit, istius, qui non solum aspectu sed etiam incesto flagitio et stupro caerimonias polluit, poena omnis oculorum ad caecitatem mentis est conversa. hoc auctore tam casto, tam religioso, tam…
Cicero, de Domo sua