celsus
celsus, raised, elevated, lifted, towering, high, lofty
BWL
he was standing on the lofty stern
Frieze-Dennison Vergil
Could not find Celsior in Logeion dictionaries.
Celsior Adjective: masculine vocative singular comparative, Adjective: feminine nominative singular comparative, Adjective: masculine nominative singular comparative, Adjective: feminine vocative singular comparative of celsus
- I Physically: (deus homines) humo excitatos, celsos et erectos constituit, Cic. N. D. 2, 56, 140: celsissimo Germano procerior (Judaeus), Col. 3, 8, 2: status (oratoris) et erectus et celsus, Cic. Or. 18, 59; cf. Liv. 30, 32, 11; and celsior ingressus, Plin. 11, 16, 16, § 51: in cornua cervus, Ov. M. 10, 538 (cf.: surgens in cornua cervus, Verg. A. 10, 725): capitolia, Verg. A. 8, 653: turres, Hor. C. 2, 10, 10; Ov. M. 3, 61: Acherontia, Hor. C. 3, 4, 14: Apenninus, id. Epod. 16, 29; cf.: vertex montis, Cic. poët. Div. 1, 7, 13: celsa Paphus atque Cythera, lofty, Verg. A. 10, 51: ne, si celsior (ibis), ignis adurat (opp. demissior), Ov. M. 8, 205.—
- II Morally.
- A In a good sense.
- 1 High, lofty, elevated above that which is common, great (syn.: erectus, eminens, excellens, altus): celsus et erectus et ea, quae homini accidere possunt, omnia parva ducens, Cic. Tusc. 5, 14, 42: generosior celsiorque, Quint. 1, 3, 30: mente, Sil. 16, 188.—
- 2 Elevated in rank or station, noble, eminent: celsissima sedes dignitatis atque honoris, Cic. Sull. 2, 5: eques, Stat. S. 1, 4, 42; cf. under adv. and Celeres.—
- B In a bad sense, haughty, proud, high-spirited: haec jura suae civitatis ignorantem, erectum et celsum, etc., Cic. de Or. 1, 40, 184: celsi et spe haud dubia feroces, Liv. 7, 16, 5: celsi Ramnes, Hor. A. P. 342; Sil. 16, 187.—Hence, adv.: celsē.
- I (Acc. to I.) High; comp., Col. 4, 19, 2; Claud. ap. Eutr. 1, 387; Amm.25, 4.—
- II (Acc. to II.) Nobly: nati, Stat. S. 3, 3, 145 (others read: celso natorum honore).
celsior ad superas possum turgescere nubes, / si caput aufertur mihi
celsis ad sidera muris
~is,healicum
jussit ‥ caput in stipite super ~iorem Londonie turrim figi
mons celsus valli proximus esse solet
coepto in carmine / celso proferre famine / virum ‥(
quam pauci gradum ~iorem affectent caritate consulendi, quam multi cupiditate dominandi
celsorum Christi militum / refrenarunt propositum
patris obumbrabit te, virgo celsa, potestas
culmen apostolici celsum perdebat honorem
ne conversationem ejus quasi singulariter ~am mirarentur
tota sacrata polo celsis ubi floruit actis
sicomorus vel ~a,æps
~a agreste [sic ], sicomorus,heortberge
[bombex ] foliis ~i, que vulgo morus dicitur, vescitur et materiam serici digerit
~i, i.murer , i.murberien
~a, quam multi sicaminum dicunt vel mora, arbor est cujus fructus cachostomacus est
sycomowre, frute , sicomorus ~a
~us gerens ~a
- 1. hoog (uitstekend), opgericht [turres]; ➤ cervus in cornua ~ met hoog gewei;
- 2. hoogstaand, edel, verheven;
- 3. hoogmoedig.
Quæ(mulier) in ore simul et barba morbum patiebatur, qui vulgo Celsus nuncupatur,... sanitatem properanter accepit, ipsum vulnus aqua fontis, de prædicta ecclesia manantis, abluendo.
Agrestis Celsæ coma, quam rubum vocant.Cujus fructus etiam
Celsadicitur, apud Simon. Januens. in Clave sanationis.
- P. of 2 cello, raised, elevated, lifted, towering, high, lofty: (deus homines) celsos et erectos constituit: in cornua cervus, O.: naves, V.: turres, H.: si celsior (ibis), O.— Fig., high, lofty, elevated, great: celsus et erectus et omnia parva ducens: celsissima sedes dignitatis. — Haughty, proud, high - spirited: iura ignorantem, erectum et celsum: celsi et spe feroces, L.: Ramnes, H.
-
…tempestatesque sonoras imperio premit ac vinclis et carcere frenat. Illi indignantes magno cum murmure montis circum claustra fremunt ; celsa sedet Aeolus arce sceptra tenens, mollitque animos et temperat iras. Ni faciat, maria ac terras caelumque profundum…
Vergil, Aeneid
-
…, si verbis audacia detur, haud timeam magni dixisse Palatia caeli. Ergo ubi marmoreo superi sedere recessu, celsior ipse loco sceptroque innixus eburno terrificam capitis concussit terque quaterque caesariem, cum qua terram, mare, sidera movit…
Ovid, Metamorphoses
-
…ad ortum conversa inde patrum sedes populique videret. haec tardata diu species multumque morata, consule te, tandem celsa est in sede locata, atque una fixi ac signati temporis hora Iuppiter excelsa clarabat sceptra columna, et clades…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…vita beata posita est habere quisquam potest, cui aut adsit aut adesse possit multitudo malorum qui autem poterit esse celsus et erectus et ea, quae homini accidere possunt, omnia parva ducens, qualem sapientem esse volumus, nisi…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…intendens tum remittens persequetur gradus. Idemque motu sic utetur, nihil ut supersit. In gestu status erectus et celsus ; rarus incessus nec ita longus ; excursio moderata eaque rara ; nulla mollitia cervicum, nullae argutiae digitorum ,…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…possunt, e quibus intellegatur quantae res hominibus a dis quamque eximiae tributae sint. Qui primum eos humo excitatos celsos et erectos constituit, ut deorum cognitionem caelum intuentes capere possent. sunt enim ex terra homines non ut incolae…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…fieri cum superiore divortium, in concubinae locum duceretur Haec igitur et horum similia iura suae civitatis ignorantem erectum et celsum, alacri et prompto ore atque vultu, huc atque illuc intuentem vagari cum magna caterva toto foro, praesidium…
Cicero, de Oratore
-
…subito penitusque tumescit, saxaque cana salis niveo spumata liquore tristificas certant Neptuno reddere voces, aut densus stridor cum celso e vertice montis ortus adaugescit scopulorum saepe repulsus. Atque his rerum praesensionibus Prognostica tua referta sunt. quis igitur…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…. quae uariis uideas licet omnia discrepare formis, prona tamen facies hebetes ualet ingrauare sensus ; unica gens hominum celsum leuat altius cacumen atque leuis recto stat corpore despicitque terras. haec, nisi terrenus male desipis, ammonet figura…
Boethius, Consolatio Philosophiae
-
…insessurum equo dextra manu erexit, humique prostrate, exclamavit ilico audientibus multis, cecidisse qui eum ad culmen extulerat celsum. Et quamquam haec laetifica sciret, velut fixa tamen firmitate consistens, intra terminos Daciae se continebat, sic…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum