cellulanus
cellŭlānus, i, m. [cellula],
- a hermit, recluse, Sid. Ep. 9, 3.
cellulānus, ī, m. (cellula), der Klausner, Sidon. epist. 9, 3.
cellŭlānus, ī, m. , qui vit dans une cellule, moine : Sid. Ep. 9, 3.
De Senatu Lirinensium Cellulanorum.Dicuntur vero
Cellulani, ad discrimen cæterorum Monachorum, qui seorsim in diversis et dispersis per eremum cellulis habitabant.
Præceptum quando jussi sunt omnes Episcopi Cellulanos habere.In ipso vero opusculo
Concellaneidicuntur. Chron. Reichersperg. ann. 272. Lucius PP.
Præcepit ut duo Presbyteri et 3. Diaconi in omni loco Episcopum non deserant propter testimonium Ecclesiasticum.S. Augustinus Epist. 236. de Presbytero :
Apud famosam mulierem, nullum secum Clericum habens, remanere et prandere et cœnare ausus est.Adde Concil. Gerundense sub Hormisda cap. 6. 7. Synod. Rom. II. sub Greg. I. Concil. Tolet. IV. cap. 22. 23. Lateran. I. cap. 11. Trident. sess. 23. cap. 18. etc. Vide Concellita, Syncellita, Syncellus, Presbyteræ.