Emerita
Ēmĕrĭta, ae, f.,
- a city of Lusitania, now Merida, Mel. 2, 6, 4; Plin. 9, 41, 65, § 141.
- —Hence, Ēmĕrĭtānus, a, um, adj., of Emerita, Murat. Inscr. 1550, 1.— Ēmĕrĭtensis, e, adj., of Emerita: conventus, Plin. 4, 22, 35, § 117.
- —Emeri-tenses, ium, m., the inhabitants of Emerita, Tac. H. 1, 78.
Ēmĕrĭta, æ, f. , ville de Lusitanie, auj. Mérida : Plin. 4, 117 || -ānus, a, um ( -ēnsis, e ), dʼÉmérita ; Emeritenses Tac. H. 1, 78, habitants dʼÉmérita.