About Report a problem

Menu

Manlius

Manlius, Manlius, name of a Roman gens

Frieze-Dennison Vergil

Mānlius, iī, m.: M. Manlius Capitolinus, who saved the Capitol from the Gauls, and was afterwards condemned to be cast from the Tarpeian rock for alleged treason, 8.652.

Could not find Manlios in Logeion dictionaries.

Manlios Proper-name adjective: masculine accusative plural of Manlius

See Manlios in Morpho

Manlĭus, a,
  • name of a Roman gens.
      • 1 So esp. M. Manlius Capitolinus, who saved the Capitol in the Gallic war, but afterwards, suspected of aspiring to royal power, was thrown from the Tarpeian Rock, Liv. 5, 47, 4 sq.; 6, 11 sq.; Cic. Rep. 2, 27, 49; id. Phil. 1, 13, 32; 2, 44, 113 et saep.—
      • 2 L. Manlius Torquatus, a dictator, and his son, T. Manlius Torquatus, a consul, each of whom, for his severity, was surnamed Imperiosus, Liv. 7, 3 sq.; 8, 7, 1; Cic. Off. 3, 31, 112; cf. id. Fin. 2, 19, 60 et saep.—Hence,
    • A Man-lĭus, a, um, adj., of or belonging to a Manlius, Manlian: gens, Cic. Phil. 1, 13, 32; Liv. 6, 20, 15.—
    • B Manlĭānus, a, um, adj., of or belonging to a Manlius, Manlian: supplicium, Liv. 6, 20.—Transf. (from L. Manlius Torquatus, v. supra), severe: vide, ne ista sint manliana vestra, aut majora etiam, si imperes quod facere non possim (preceded by ut nimis imperiosi philosophi sit), Cic. Fin. 2, 32, 105; cf. Liv. 8, 7 fin.— Subst.: Manlĭānum, i, n., a villa belonging to Q. Cicero, Cic. Q. Fr. 3, 1, 1.

Saved

Recent