reconciliatio
reconciliatio, a re-establishing, reinstatement, restoration, renewal
Could not find Reconciliationis in Logeion dictionaries.
Reconciliationis Noun: feminine genitive singular of reconciliatio
rĕconcĭlĭātĭo, ōnis, f. [reconcilio],
- a re-establishing, reinstatement, restoration, renewal: concordiae, Cic. Cat. 3, 10, 25: gratiae suae et Pompeii, a reconciliation, Balb. et Opp. ap. Cic. Att. 9, 7, A; so, gratiae, Cic. Rab. Post. 12, 32; Liv. 40, 46; Cic. Har. Resp. 24, 51; and: reconciliationes gratiarum, id. Red. ad Quir. 5, 13.—Absol., a reconciling, reconciliation (mostly post-Aug.): irridebatur haec illius reconciliatio, Cic. Clu. 36, 101: nihil opus esse reconciliatione, Liv. 27, 35: Calvo de reconciliatione per amicos agenti, Suet. Caes. 73; so, simulata, id. Ner. 34: incohata inter fratres, Just. 16, 1, 8: ministerium reconciliationis, Vulg. 2 Cor. 5, 18.— Plur.: Antonii societatem reconciliationibus variis male focillatam, Suet. Aug. 17.
reconcīliātio, ōnis, f. (reconcilio), die Wiederherstellung, I) im allg.: concordiae, Cic.: gratiae, Versöhnung, Balb. et Opp. bei Cic. ad Att. 9, 7 A, 1 u. Liv.: Plur. reconciliationes gratiarum, Cic. post red. ad Quir. 13. – II) prägn.: 1) die Versöhnung, Aussöhnung, irridebatur haec illius reconciliatio, Cic.: reconciliationem temptare, Sen. rhet.: r. inchoata inter fratres, Iustin.: r. simulata, Suet.: und im Plur., Antonii societas reconciliationibus (Auffrischungsversuche) variis male focilata, Suet. Aug. 17, 1. – 2) die Befreiung von der Exkommunikation, Alcim. Avit. epist. 15.
hac ‥ pro causa ad conventum Coenredi regis episcoporumque ejus et ducum reliquorum quem nuper de ~one ælfðryðae inter se habuerunt licet advocatus non veni
dissensio ab alio inchoet, a te ~o
inducias ‥ a rege petierunt ‥ ut ‥ exigerent vel auxilium defensionis vel permissum ~onis
ista ‥ ~o confracta est(
hanc ~onem ‥ cum signo sanctae crucis Christi roborabo
ego Celnoð gratia Dei archiepiscopus hanc ~onem et istam confirmationem cum signo sancte crucis Christi roboravi et subscripsi
tertium tempus fuit regressionis sive ~onis vel justificationis, quod fuit a nativitate Domini usque ad ascensionem ejusdem, per quam facta est gratia hominibus
accipitur pax pro ~one ad Deum
secundus [status ] a Christo in finem, qui dicitur ~onis [ME: ]reconsiliacion
Maria ‥ filius tuus est ~o peccatorum
exules restituti. quorum ~onem cum sibi nocituram archiepiscopus non dubitaret, ‥ Romam ivit
~o penitentium in Coena Domini, tantum est ab episcopo, et consummata penitentia
sequebatur penitentium ~o, misse celebritas, crismatis benedictio
si quis ante absolutionem sive ~onem ex morbi vehementia obmutuerit
in signum dampnacionis eorum ‥ ut rubore suffusi ad humilitatis gratiam et ~onis effectum ‥ inclinentur
post reconsiliacionem regis Anglie, quia ecclesie Romane ipsum cum regnis suis feodataria fecit
Johannem regem Anglie tunc reconsiliatum ecclesie Romane feodatarium).
benedictio in ~one aecclesie ubi sanguis effusus ‥ fuerit
ecclesie pacem fractam pleniter emendet ‥ et ecclesie ~onem [(AS: ]mynstres clansunge
prohibuit ei ne citra ‥ loci illius purgationem et ~onem ‥ celebraret
pro ~one cimiteri
miles ‥ vulneravit ‥ armigerum in ecclesia ‥ et ab eadem hora remansit ecclesia suspensa donec fuit per ‥ archidiaconum ‥ reconciliata et post ~onem sentencia excommunicacionis super ecclesie violatores fuit promulgata
statuimus quod cum ecclesia vel cimiterium sanguinis vel seminis effusione polluta fuerit vel pollutum ‥ ipse polluens precacionem racione ~onis ‥ ecclesie vel cimiterii persolvat
rĕconcĭlĭātĭō, (12) ōnis, f. (reconcilio), ¶ 1 rétablissement : Cic. Cat. 3, 25 ¶ 2 réconciliation, raccommodement : Cic. Clu. 101 ; gratiæ Cic. Rab. Post. 32, même sens.
- 1. herstel [concordiae; gratiae];
- 2. verzoening.
reconciliātiō ōnis, f
- reconcilio, a re-establishing, reinstatement, restoration, renewal: concordiae: gratiae, reconciliation: reconciliatione gratiarum.—A reconciling, reconciliation(sc. gratiae): illius: nihil opus esse reconciliatione, L.