recompensator Save DMLBS recompensator [ML < LL recompensare+-tor] , one who recompenses or requites; b (w. ref. to Matth. xix 29). 1443 ut non serviciorum immemores, sed grati ~ores videamur Bekynton I 165. b 1380 penes centenarium ~orem Jesum FormOx 327.