About

Menu

susurrus

susurrus, a humming, murmuring, muttering, whispering

susurrus2, muttering, whispering

Could not find Susurri in Logeion dictionaries.

Susurri Noun: masculine nominative plural, Adjective: masculine genitive singular, Noun: masculine vocative plural, Noun: masculine genitive singular, Adjective: masculine vocative plural, Adjective: masculine nominative plural, Adjective: neuter genitive singular of susurrus

See Susurri in Morpho

sŭsurrus, i (collat. form of the abl. sing. susurru, Ap. Flor. p. 357, 39), m. [redupl. from root sur, sar, to speak, Fest. p. 322 Müll.; cf. absurdus],
  • a low, gentle noise, a humming, murmuring, a muttering, whispering, etc. (class.): aquam ferentis mulierculae, Cic. Tusc. 5, 36, 103: palam age: nolo murmur ullum, neque susurrum fieri, Plaut. Rud. 5, 3, 48 (1404): (saepes) levi somnum suadebit inire susurro (apum), Verg. E. 1, 56: tacito mala vota susurro Concipiunt, i.e. in a low, muttered prayer, Luc. 5, 104: rauco susurro, Calp. Ecl. 1, 3: tenui jugulos aperire susurro, Juv. 4, 110. — In plur.: blandos audire susurros, Prop. 1, 11, 13; Hor. C. 1, 9, 19; id. S. 2, 8, 78; Pers. 2, 6; Plin. Pan. 62 fin. — Personified: Susurri, Whispers, the attendants of Fame, Ov. M. 12, 61.
sŭsurrus, a, um, adj. [1. susurrus],
  • muttering, whispering: lingua, Ov. M. 7, 825.

Saved

Recent