tragicus
tragicus, of tragedy, tragic
Could not find Tragici in Logeion dictionaries.
Tragici Adjective: masculine genitive singular, Noun: masculine nominative plural, Noun: masculine vocative plural, Adjective: masculine vocative plural, Noun: masculine genitive singular, Adjective: masculine nominative plural, Adjective: neuter genitive singular of tragicus
- I Lit.
- A Adj.: carmen, i.e. tragedy, Hor. A. P. 220: Camena, id. ib. 275: cothurni, id. S. 1, 5, 64: versus, id. A. P. 89: ars, id. Ep. 1, 3, 14: genus scaenarum, Vitr. 5, 8: actor, a tragic actor, tragedian, Liv. 24, 24, 2: Orestes aut Athamas, represented in tragedy, Cic. Pis. 20, 47; cf. cerva, i.e. in the tragedy of Iphigenia, Juv. 12, 120: tragicum illud subinde jactabat: oderint dum metuant, Suet. Calig. 30.—
- B Subst.: trăgĭcus, i, m., a tragic poet, writer of tragedy, Cic. Opt. Gen. 1, 2; Quint. 8, 6, 26; 9, 3, 14; Petr. 132, 13—
- 2 A tragedian, tragic actor; plur., Plaut. Pers. 4, 2, 4 (465).—
- II Transf.
- A In the tragic style, tragic, lofty, grand, sublime: fuit Sulpicius vel maxime omnium grandis et, ut ita dicam, tragicus orator, Cic. Brut. 55, 203: sed haec tragica atque divina, id. de Or. 2, 56, 227: color, Hor. A. P. 236: tumor, Gell. 2, 23, 21: ore, Mart. 8, 18, 8: nam spirat tragicum satis, Hor. Ep. 2, 1, 166.—
- B Of a tragic nature, tragic, horrible, fearful, terrible: res tragicas paene comice, tristes remisse tractavit, Cic. de Or. 3, 8, 30: tulit et Romana regia sceleris tragici exemplum, Liv. 1, 46, 3: concubitus, Juv. 2, 29: ignes (i. e. amores), Ov. Tr. 2, 407: Erinnyes, Prop. 2, 20 (3, 13), 29: asperitas, Val. Max. 5, 8, 1.—Adv.: trăgĭcē, in a tragic manner, tragically: mortem rhetorice et tragice ornare, Cic. Brut. 11, 43; Sen. Ep. 100, 10.
Philippum regem Macedonum ‥ introeuntem ‥ cubiculum uxor exclusit ‥ qui exclusus tacuit et injuriam suam versu ~o consolatus est
~us vel comicus,unwurð scop
~us ‥ pugnam ‥ populo ‥ in theatro ‥ gestibus suis representat
comicos relege, revolve ~os
quam fallax ‥ sit istorum gloria ‥ ~us quidam sic exclamat: “gloria, gloria! ‥ ” [] : ὦ δόξα δόξα Eur. Andr. 319
cum ‥ provincias ‥ quasi tyrannus saeviens ‥ ~a caede dilaceraret
[ego ] non omen quoad gazas grande ~asque mundi pompas adeptus
convivium Herodis aut Pharaonis ‥ fine ~o exit et homicidio maculatur
- 1. van de tragedie, tragedie-, tragisch [poëta; poëma tragedie; actor; cothurnus van de tragediespelers; ars];
- 2. (retor.) verheven, pathetisch [orator]; — subst. tragicum, ī n dramatisch pathos;
- 3. (metaf.) treurig, verschrikkelijk, gruwelijk [ignes liefdesvuur; scelus]; II. subst. ī m tragediedichter; (Plaut.) tragediespeler.
- , τραγικός, of tragedy, tragic: Carmen, i. e. tragedy, H.: Versūs, H.: actor, a tragedian, L.: Orestes aut Athamas, represented in tragedy: cerva, i. e. in the tragedy of Iphigenia, Iu.— As substm., a tragic poet, writer of tragedy.—In the tragic style, tragic, lofty, grand, sublime: haec tragica atque divina: Nam spirat tragicum satis, H.—Of a tragic nature, tragic, horrible, moving, terrible: res tragicas comice tractavit: sceleris tragici exemplum, L.: ignes (i. e. amores), O.
-
…, hae flammae, hae faces. ego te non vaecordem, non furiosum, non mente captum, non tragico illo oreste aut Athamante dementiorem putem, qui sis ausus primum facere nam id est caput deinde paulo ante Torquato…
Cicero, in Pisonem
-
…effectura sit efficiat effecerit. quod quia quem ad modum natura efficere sine aliqua mente possit non videtis, ut tragici poetae cum explicare argumenti exitum non potestis confugitis ad deum. cuius operam profecto non desideraretis, si inmensam et…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…Genere Oratorvm oratorvm genera esse dicuntur tamquam poetarum ; id secus est, nam alterum est multiplex. Poematis enim tragici comici epici melici etiam ac dithyrambici, quo magis est tractatum a Latinis, suum cuiusque est, diversum a…
M. Tullius Cicero, De Optimo Genere Oratorum
-
…et praestantia cernitur, altera in conforrnatione et moderatione continentiae et temperantiae. Utile videbatur Ulixi, ut quidem poëtae tragici prodiderunt nam apud Homerum, optimum auctorem, talis de Ulixe nulla suspicio est, sed insimulant eum tragoediae simulatione…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…, suum cuiusque est, diversum a reliquis. Itaque et in tragoedia comicum vitiosum est et in comoedia turpe tragicum ; et in ceteris suus est cuique certus sonus et quaedam intellegentibus nota vox. oratorum autem si quis ita…
M. Tullius Cicero, De Optimo Genere Oratorum
-
…nostra, eaque hanc ipsam habent quam probo varietatem. an ego Homero, Ennio, reliquis poetis et maxime tragicis concederem ut ne omnibus locis eadem contentione uterentur crebroque mutarent, non numquam etiam ad cotidianum genus sermonis accederent ipse…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…. fuit enim Sulpicius vel maxime omnium, quos quidem ego audiverim, grandis et, ut ita dicam, tragicus orator. Vox cum magna turn suavis et splendida ; gestus et motus corporis ita venustus ut tamen ad forum…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
….. Aeschines Atheniensis, vir eloquentissimus, cum adulescens tragoedias actitavisset, rem publicam capessivit, et Aristodemum, tragicum item actorem, maximis de rebus pacis et belli legatum ad Philippum Athenienses saepe miserunt. Liber Quintus August .…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…ex ills convenient etiam huic tenuitati, quamquam isdem ornamentis utetur horridius ; talem enim inducimus. Accedet actio non tragica nec scaenae, sed modica iactatione corporis, vultu tamen multa conficiens ; non hoc quo dicuntur os ducere ,…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…, ut paene Attico stilo scriptae esse videantur. Easdem argutias in tragoedias satis ille quidem acute, sed parum tragice transtulit. Quem studebat imitari L. Afranius poeta, homo perargutus, in fabulis quidem etiam, ut scitis…
M. Tullius Cicero, Brutus